Cori Dionne „Coco” Gauff (ur. 13 marca 2004 w Delray Beach) – amerykańska tenisistka, mistrzyni US Open 2023 i French Open 2025 w grze pojedynczej kobiet oraz French Open 2024 w grze podwójnej kobiet, zwyciężczyni WTA Finals 2024 w grze pojedynczej, finalistka French Open 2022 w grze pojedynczej i podwójnej kobiet oraz US Open 2021 w grze podwójnej kobiet, mistrzyni juniorskich turniejów wielkoszlemowych French Open 2018 w grze pojedynczej oraz US Open 2018 w grze podwójnej, druga w historii najmłodsza liderka rankingu WTA deblistek.
Kariera tenisowa Kariera juniorska W wieku 11 lat została jedną z ośmiu stypendystek fundacji Champ’Seed, należącej do trenera Sereny Williams Patricka Mouratoglou, prowadzącej akademię w Nicei. W 2016 roku zwyciężyła w mistrzostwach USA U-16, rok później przegrała w finale juniorskiego US Open i wygrała juniorski turniej Roland Garros.
2018 Tenisistka zadebiutowała w rozgrywkach ITF w maju 2018 roku w Osprey na Florydzie, gdzie wygrała swój pierwszy zawodowy mecz. Bez straty seta przeszła przez trzystopniowe kwalifikacje, a w pierwszej rundzie turnieju głównego pokonała Alexandrę Perper z Mołdawii 6:2, 6:3. Odpadła w kolejnym meczu.
Na przełomie sierpnia i września zadebiutowała w turnieju wielkoszlemowym. Otrzymała dzikie karty do kwalifikacji rozgrywek singlowych i turnieju gry mieszanej (wraz z Christopherem Eubanksem). W grze pojedynczej przegrała w pierwszym meczu (z Heather Watson 4:6, 1:6), ale w mikście wygrała swój debiutancki pojedynek w turnieju wielkoszlemowym – zwycięstwo nad parą Chan Hao-ching–Henri Kontinen 6:4, 6:4. W kolejnym spotkaniu nie sprostali późniejszym finalistom turnieju Alicji Rosolskiej i Nikoli Mektić 2:6, 1:6.
2019 Sezon 2019 rozpoczęła na przełomie stycznia i lutego od turnieju ITF z pulą nagród 100 000 $ w Midland. W grze pojedynczej odpadła w drugiej rundzie z Rebeccą Peterson 2:6, 1:6. Do turnieju gry podwójnej zgłosiła się wspólnie z Ann Li, by po raz pierwszy w seniorskiej karierze wystartować w deblu. Młode Amerykanki zostały zatrzymane dopiero w meczu finałowym przez o wiele bardziej doświadczone Wolhę Hawarcową i Waleriję Sawinych 4:6, 0:6. Dwa tygodnie później podczas turnieju w Amerykańskim Surprise (25 000 $), wspólnie z Paige Hourigan, wygrała zmagania deblowe, rozgrywając jednego dnia zarówno półfinał i finał oraz półfinał gry pojedynczej. W singlu doszła również do finału, lecz nie sprostała w nim bardziej doświadczonej i ponaddwukrotnie starszej Sesił Karatanczewej 7:5, 3:6, 1:6.
Startowała później w turniejach ITF, aż do French Open 2019, podczas którego otrzymała dzikie karty, jako ubiegłoroczna juniorska mistrzyni, do zawodów kwalifikacji singla oraz deblowych. W eliminacjach gry pojedynczej wygrała w pierwszej rundzie z Ankita Raina 6:4, 6:4, ale w drugiej uległa Kaji Juvan 3:6, 3:6. W deblu wspólnie z Loudmillą Bencheikh przegrała z parą Han Xinyun–Wang Yafan 2:6, 3:6.
Miesiąc później otrzymała dziką kartę do turnieju kwalifikacyjnego do Wimbledonu 2019 i jako najmłodsza w historii zawodniczka przeszła eliminacje na londyńskiej trawie. W pierwszej rundzie turnieju głównego pokonała swoją idolkę Venus Williams 6:4, 6:4. W kolejnej odprawiła Magdalénę Rybárikovą 6:3, 6:3, a w trzeciej po bardzo zaciętym meczu pokonała Polonę Hercog (która rundę wcześniej wyeliminowała Madison Keys) 3:6, 7:6(7), 7:5. W walce o ćwierćfinał nie sprostała jednak późniejszej triumfatorce Simonie Halep 3:6, 3:6. W grze mieszanej wystąpiła z Jayem Clarkiem, lecz odpadli już w pierwszej rundzie z Jeļeną Ostapenko i Robertem Lindstedtem z wynikiem 1:6, 4:6.
Pod koniec lipca wystartowała po raz pierwszy w karierze w turnieju organizowanym przez Women’s Tennis Association w Waszyngtonie. Przeszła przez turniej eliminacyjny, lecz odpadła w pierwszej rundzie głównej drabinki z Zariną Dijas 4:6, 2:6. Do turnieju deblowego, wspólnie z Catherine McNally, otrzymała dziką kartę. Gauff zrewanżowała się Dijas (występującej w parze ze Zhu Lin) za porażkę w singlu w pierwszej rundzie zawodów deblowych, zwyciężając 6:3, 6:2. W półfinale młode Amerykanki pokonały trzecią parę turnieju Anna Kalinska–Miyu Katō 6:1, 6:2. W meczu decydującym o triumfie nie dały szansy rozstawionym z numerem czwartym Marii Sanchez i Fanny Stollár 6:2, 6:2, odnosząc zwycięstwo w debiucie w turnieju WTA. Gauff triumfowała w turnieju w wieku 15 lat 4 miesięcy i 22 dni, stając się najmłodszą zwyciężczynią turnieju deblowego WTA od czasów Andrei Jaeger, która w 1980 roku wygrała w Toronto w wieku 15 lat 2 miesiące 7 dni.
W 2019 roku zdobyła pierwszy tytuł cyklu WTA Tour, wygrywając w turnieju w Linzu. W meczu finałowym pokonała Jeļenę Ostapenko 6:3, 1:6, 6:2, po drodze ogrywając takie zawodniczki jak Stefanie Vögele 6:3, 7:6(3), Katerynę Kozłową 4:6, 6:4, 2:0 krecz, Kiki Bertens 7:6(1), 6:4 oraz Andreę Petković 6:4, 6:4. Dzięki temu zwycięstwu w wieku 15 lat i 214 dni stała się najmłodszą zawodniczką, która wygrała zawodowy tytuł w głównym cyklu WTA od 2004 rokuhttps://www.wtatennis.com/news/1485527/it-s-been-an-unbelievable-week-for-me-gauff-grabs-first-title-defeats-ostapenko-in-linz. Ten triumf pozwolił jej również zadebiutować w pierwszej setce rankingu singlowego WTAhttps://en.wikipedia.org/wiki/Coco_Gauff#cite_note-wta-rankings-53.
2020 Sezon 2020 Coco Gauff rozpoczęła od występu w turnieju rangi WTA International Series w Nowej Zelandii - Auckland Open. Po zwycięstwie w pierwszej rundzie z Viktórią Kužmová 6:3, 6:1, w kolejnej nie sprostała warunkom postawionym jej przez Laurę Siegemund 7:5, 2:6, 3:6. Następnie zmagania przeniosły się do Melbourne, gdzie miał wystartować pierwszy z czterech turniejów wielkoszlemowych sezonu. W pierwszej rundzie Australian Open młoda Amerykanka rozprawiła się z utytułowaną Venus Williams 7:6(5), 6:3. W kolejnej rundzie ograła Soranę Cirsteę 4:6, 6:3, 7:5. W trzeciej rundzie pokonała obrończynię tytułu z zeszłego roku, Naomi Ōsakę 6:3, 6:4. W kolejnym etapie musiała uznać wyższość późniejszej mistrzyni turnieju, Sofii Kenin 7:6(5), 3:6, 0:6.
W dalszej części sezonu z uwagi na pandemię COVID-19 wzięła udział w Top Seed Open w amerykańskim Lexington. Odpadła w półfinale z Jennifer Brady 2:6, 4:6, po drodze odnosząc sukcesy w starciach z Caroline Dolehide 7:5, 7:5, Aryną Sabalenką 7:6(4), 4:6, 6:4 oraz Ons Jabeur 4:6, 6:4, 6:1. Następnie przystąpiła do turnieju Cincinnati Masters, gdzie na pierwszym etapie zakończyła swój występ po meczu z Marią Sakkari 1:6, 3:6. Kolejnym turniejem wielkoszlemowym, do którego przystąpiła było US Open z uwagi na odwołanie Wimbledonu oraz przełożenie w kalendarzu zawodów w Paryżu. W Nowym Jorku jej udział również został szybko zakończony przez Anastasiję Sevastovą 3:6, 7:5, 4:6. https://www.polsatsport.pl/wiadomosc/2020-09-01/krotka-przygoda-16-letniej-cori-gauff-z-us-open/
Jesienne zmagania niestandardowo przeniosły się do Europy - tam przystąpiła do turnieju z cyklu Internazionali d'Italia w Rzymie. Jej marzenia o zwycięstwie w turnieju zakończyła Garbiñe Muguruza 6:7(3), 6:3, 3:6, choć wcześniej Gauff odniosła kolejny w sezonie sukces w starciu z Ons Jabeur 6:4, 6:3. Następnie wzięła udział w Roland Garros, który wyjątkowo miał miejsce na przełomie września i października. W pierwszej rundzie wygrała z Brytyjką Johanną Konta 6:3, 6:3, jednak w drugiej lepsza okazała się kwalifikantka z Włoch Martina Trevisan 6:4, 2:6, 5:7. Ostatnim turniejem sezonu były dla niej zawody w czeskiej Ostravie. Tam po przebrnięciu kwalifikacji i zwycięstwie w pierwszej rundzie z Kateřina Siniakovą 7:5, 6:4, w drugiej rundzie została zatrzymana przez późniejszą triumfatorkę, Arynę Sabalenkę 6:1, 5:7, 6:7(2). Rok 2020 Gauff rozpoczęła na 67 miejscu w singlowym rankingu, natomiast zakończyła go na miejscu 48. https://www.wtatennis.com/rankings/singles?date=2020-11-23
2021 W sezonie 2021 osiągnęła finał zawodów wielkoszlemowych w deblu na kortach US Open. Razem z Catherine McNally uległy Samantcie Stosur i Zhang Shuai 3:6, 6:3, 3:6.
2022 Kolejny udział w finale rozgrywek Wielkiego Szlema zaliczyła w 2022 roku podczas French Open. Najpierw w singlu przegrała w nim 1:6, 3:6 z Igą Świątek, a dzień później w deblu w parze z Jessicą Pegulą przegrały 6:2, 3:6, 2:6 z Caroline Garcią i Kristiną Mladenovic.
2023 W 2023 roku zdobyła pierwszy tytuł wielkoszlemowy, triumfując w meczu mistrzowskim US Open w grze pojedynczej z Aryną Sabalenką 2:6, 6:3, 6:2.
2024 W sezonie 2024 wspólnie z Kateřiną Siniakovą zostały mistrzyniami French Open, w ostatnim meczu wygrywając z Sarą Errani i Jasmine Paolini 7:6(5), 6:3. Sezon zakończyła błyskotliwym triumfem w WTA Finals 2024 pokonując m.in. pierwszą i drugą rakietę rankingu WTA: Arynę Sabalenkę (1) w półfinale 7:6(4), 6:3, a Igę Świątek (2) w fazie grupowej 6:3, 6:4. W meczu mistrzowskim ograła mistrzynię olimpijską z Francji Zheng Qinwen 3:6, 6:4, 7:6(2).
2025 Sezon 2025 rozpoczęła od triumfu w United Cup 2025 w finale pokonując Igę Świątek 6:4, 6:4. Podczas Australian Open doszła do ćwierćfinału, w którym sensacyjnie przegrała z Paulą Badosą 5:7, 4:6. W lutym wystąpiła w turniejach WTA 1000 na Bliskim Wschodzie, ale nie wygrała żadnego meczu. Występy w Sunshine Double, również kończyła przed ćwierćfinałami. Przełamanie przyszło dopiero na kortach ziemnych w Europie. W turniejach najwyższej kategorii WTA w Madrycie i Rzymie doszła do finałów. W każdym jednak musiała uznać wyższość rywalek (porażka z Aryną Sabalenką 3:6, 6:7(2) w stolicy Hiszpanii oraz Jasmine Paolini 4:6, 2:6 na Foro Italico). Dzięki tym sukcesom ponownie awansowała na dotychczas najwyższe, drugie miejsce w rankingu WTA.
Dobrą formę na mączce potwierdziła na paryskich kortach. W pierwszej części turnieju nie straciła seta. Dopiero w ćwierćfinale pokonała na pełnym dystansie mistrzynię Australian Open 2025 - Madison Keys 6:7(6), 6:4, 6:1. W meczu finałowym przeciwko liderce rankingu Arynie Sabalence odniosła zwycięstwo po przegraniu pierwszego seta 6:7(5), 6:2, 6:4.
Po zwycięstwie w Paryżu sezon na kortach trawiastych był bardzo rozczarowujący, gdyż nie wygrała żadnego meczu (porażki w pierwszych rundach w Berlinie i Wimbledonie). W późniejszej części sezonu grała nierówno: czwarta runda w Montrealu, ćwierćfinał w Cincinnati i ponownie czwarta w US Open. Na pocieszenie wygrała w parze z McCartney Kessler zmagania deblowe w Kanadzie. Azjatycka część sezonu była już dużo lepsza, gdyż osiągnęła półfinał w Pekinie, a turniej w Wuhan wygrała po finałowym meczu z przyjaciółką Jessicą Pegulą 6:4, 7:5.
Do turnieju WTA Finals 2025 przystępowała jako obrończyni tytułu, ale po porażkach w grupie z Pegulą 3:6, 7:6(4), 2:6 i Aryną Sabalenką 6:7(5), 2:6 nie wyszła z fazy grupowej. Sezon zakończyła po raz trzeci z rzędu na trzeciej pozycji w rankingu WTA.
Życie prywatne Gauff zaczęła grać w tenisa w wieku 7 lat. Dorastała w Atlancie, ale potem rodzina przeniosła się na Florydę, gdzie tenisistka miała lepsze warunki rozwoju. Jej ojciec, Corey Gauff, grał w koszykówkę na Georgia State University a matka, nauczycielka Candi Gauff, trenowała lekkoatletykę (siedmiobój i bieg przez płotki) na Florida State University.
Historia występów wielkoszlemowych Legenda
Występy w grze pojedynczej Turniej 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 2025 2026 Tytuły Z–P Australian Open A A 4R 2R 1R 4R SF QF QF 0 / 7 20 – 7 French Open A Q2 2R QF F QF SF W 3R 1 / 7 29 – 6 Wimbledon A 4R NH 4R 3R 1R 4R 1R SF 0 / 7 16 – 7 US Open Q1 3R 1R 2R QF W 4R 4R 1 / 7 20 – 6 Ranking na koniec roku 875 68 48 22 7 3 3 3 2 / 28 85 – 26
Występy w grze podwójnej Turniej 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 2025 2026 Tytuły Z–P Australian Open A A QF QF 1R SF AW parze z Jessicą Pegulą zostały rozstawione z numerem pierwszym, ale wycofały się tuż przed rozpoczęciem turnieju. A A 0 / 4 10 – 4 French Open A 1R 3R 1R F SF W A A 1 / 6 17 – 5 Wimbledon A A NH 3R A 3R QF A A 0 / 3 7 – 3 US Open A 3R 2R F 1R QF A A A 0 / 5 11 – 5 Ranking na koniec roku – 78 45 21 4 3 25 61 1 / 18 45 – 17
Występy w grze mieszanej