thumb|Korpus oficerski 14 pp w dniu 11 listopada 1933. W I rzędzie od góry, jako czwarty od lewej stoi kpt. dypl. Józef Olędzki. Józef Olędzki (ur. 18 września 1894 r. w Siedlcach, zm. 20 maja 1941 r. w Mińsku w BSRR) – major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej, działacz niepodległościowy, ofiara sowieckich represji.

Życiorys Urodził się 18 września 1894 r.Część źródeł jako datę urodzenia podaje dzień 15 lub 16 listopada 1894 r. w SiedlcachCzęść źródeł jako miejsce urodzenia podaje Ostrołękę, w ówczesnym województwie warszawskim. jako syn Aleksandra i Teodory z Ganowskich. Posiadał pięcioro rodzeństwa – czterech braci: Stanisława, Jerzego, Ludwika i Wacława (ur. 16 czerwca 1899 r. w Siedlcach, urzędnika skarbowego, odznaczonego Medalem Niepodległości).. oraz siostrę Wandę.

Należał do Polskiej Organizacji Wojskowej, w której otrzymał stopień podchorążego. W Wojsku Polskim służył od 29 listopada 1918 roku – początkowo w szeregach 22 pułku piechoty. Następnie przeniesiony do batalionu zapasowego 34 pułku piechoty, skąd w III kwartale 1920 r. przeniesiono go do batalionu zapasowego 22 pułku piechoty (posiadał wówczas rangę podporucznika). Następnie mianowany warunkowo porucznikiem. Dekretem Naczelnego Wodza z 21 grudnia 1920 (dekret L. 2455) został mianowany porucznikiem w piechocie - z dniem 1 kwietnia 1920, jako żołnierz z grupy byłych Legionów Polskich.

Na dzień 1 czerwca 1921 roku pełnił w stopniu porucznika służbę w 22 pułku piechoty. Dekretem Naczelnika Państwa i Wodza Naczelnego z dnia 3 maja 1922 r. (dekret L. 19400/O.V.) został zweryfikowany w tymże stopniu, ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 1639. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1923 roku jako nadetatowy oficer 22 pułku piechoty pełnił funkcję oficera placu w Siedlcach i zajmował 1464. lokatę wśród poruczników piechotyBył już wówczas trzykrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych.. Od roku 1924 był słuchaczem I Rocznika (uczniem etatowym) Wyższej Szkoły Wojennej, w grupie oficerów piechoty. Zajmował w tym czasie już 607. lokatę pośród poruczników korpusu piechoty, pozostając nadal oficerem nadetatowym 22 pp. Jako absolwent V promocji Wyższej Szkoły Wojennej (1924–1926), zyskał prawo do używania tytułu oficera Sztabu Generalnego (SG)W następnych latach tytuł oficera Sztabu Generalnego zastąpiono tytułem oficera dyplomowanego.. Po otrzymaniu dyplomu por. Józef Olędzki został, z dniem 11 października 1926 r., przydzielony do 3 Dywizji Piechoty Legionów.

Zarządzeniem B.P.L. 3989/III Prezydenta RP Ignacego Mościckiego z dnia 12 kwietnia 1927 r. awansowany na stopień kapitana, ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 roku i 106. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W czerwcu 1927 r. opublikowano zarządzenie Ministra Spraw Wojskowych o przydzieleniu, w korpusie oficerów piechoty, kpt. S.G. Józefa Olędzkiego z 3 DP Leg. do Oddziału I Sztabu Generalnego - na stanowisko referenta. W roku 1928 przynależał do kadry oficerów piechoty (pozostając wciąż nadetatowym oficerem 22 pułku piechoty) i nadal służył w Oddziale I Sztabu GeneralnegoSztab Generalny w roku 1929 przemianowany został na Sztab Główny.. Zajmował wówczas 104. lokatę wśród kapitanów piechoty ze swego starszeństwa. W roku 1930 pełnił służbę w Oddziale II Sztabu Głównego i zajmował 1485. lokatę łączną wśród kapitanów piechoty (była to 96. lokata w starszeństwie). W grudniu tego roku kpt. dypl. Józef Olędzki zajmował stanowisko kierownika Referatu Organizacyjnego, Personalnego i Mobilizacyjnego w Wydziale I Oddziału II Sztabu Głównego.

W roku 1932 jako kapitan dyplomowany piechoty służył nadal w Sztabie Głównym, zajmując w tym czasie 89. lokatę w swoim starszeństwie. Zarządzeniem ministra spraw wojskowych, marszałka Józefa Piłsudskiego, opublikowanym w dniu 9 grudnia 1932 r., został przeniesiony (w korpusie oficerów piechoty) ze Sztabu Głównego do 14 pułku piechoty z Włocławka. Służąc we włocławskim pułku zajmował na dzień 1 lipca 1933 roku – 1131. lokatę łączną wśród kapitanów piechoty (była to 86. lokata w starszeństwie). W dniu 21 września 1933 r. odnotowany został na stanowisku dowódcy 3 kompanii ckm 14 pp. W pierwszym półroczu 1934 roku przeniesionoPrzeniesienie to nastąpiło na podstawie zarządzenia Józefa Piłsudskiego – ministra spraw wojskowych. kpt. dypl. Józefa Olędzkiego z 14 pułku piechoty do Sztabu Głównego. Od dnia 25 lutego 1934 r. zajmował stanowisko szefa Ekspozytury Nr 1 Oddziału II Sztabu Generalnego WP, prowadzącej wywiad ofensywny przeciwko ZSRR, Litwie i ŁotwieSiedziba ekspozytury mieściła się w Wilnie. Od roku 1933 ekspozytura podporządkowana była szefowi wywiadu KOP, Oddziałowi II podlegała jednakże wciąż w sensie etatowym i budżetowym..

Pełniąc służbę w Sztabie Głównym – na dzień 5 czerwca 1935 roku zajmował 936. lokatę łączną pośród kapitanów korpusu piechoty (71. lokatę w swoim starszeństwie). Ekspozyturą Nr 1 w Wilnie kierował do 1936 roku. Następnie został przeniesiony do 30 pułku piechoty, stacjonującego w Warszawie.

Awansowany do stopnia majora piechoty został ze starszeństwem z dniem 19 marca 1937 r. i 57. lokatą.

Na dzień 23 marca 1939 roku zajmował nadal 57. lokatę wśród majorów korpusu piechoty w swoim starszeństwie i pełnił funkcję kierownika Referatu Operacyjnego w Wydziale Opisowym Wojskowego Instytutu Geograficznego. Tego samego dnia mjr dypl. Józef Olędzki został przeniesionyPoczątkowo miał to być przydział na okres dwóch tygodni. na stanowisko szefa Oddziału II Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Narew”Funkcja szefa II Oddziału była tożsama z funkcją szefa wywiadu SGO „Narew”.. Wspomagać go w pracy na tym stanowisku miał kpt. dypl. Felicjan Majorkiewicz (dotychczas niemający doświadczenia na tym odcinku pracy).

Podczas kampanii wrześniowej faktycznie nie pełnił służby na stanowisku szefa Oddziału II w sztabie Grupy Operacyjnej „Narew”. Uniknął niemieckiej niewoli i we wrześniu 1939 roku został internowany na Litwie. Następnie przebywał na internowaniu w jednym z obozów na terytorium ŁotwyW czerwcu 1940 roku wysłał z Łotwy kartkę pocztową do rodziny.. Po sierpniu 1940 r. wraz z pozostałymi internowanymi Polakami został przejęty przez Sowietów i przeniesiony do obozu juchnowskiego. 1 listopada 1940 roku aresztowany przez RosjanWedług części źródeł aresztowanie to nastąpiło w dniu 29 października 1940 r. i przewieziony do MińskaPrzewieziony został transportem nr 395/121., gdzie w dniu 5 lutego 1941 r. sporządzono przeciwko niemu akt oskarżenia. Na podstawie wyroku Trybunału Wojennego Zachodniego Specjalnego Okręgu Wojskowego Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej z dnia 27 marca 1941 r. – Józef Olędzki został skazany na karę śmierci (rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy wyrokiem Wojskowego Kolegium Sądu Najwyższego ZSRR z 21 kwietnia 1941 roku). Wyrok śmierci wykonano w dniu 20 maja 1941 r. w Mińsku na terenie Białoruskiej SRR. Sąd Najwyższy Republiki Białorusi wyrokiem z dnia 1 sierpnia 1995 r. zrehabilitował mjr. dypl. Józefa Olędzkiego.

Józef Olędzki żonaty był z Ireną, z którą miał dwóch synów: Andrzeja (ur. 1928) i Jacka (ur. 1933). Obydwaj synowie uzyskali tytuły naukowe profesorów.

Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (12 marca 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych (trzykrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1931) „za zasługi na polu organizacji wojska”. Odznaka pamiątkowa Polskiej Organizacji WojskowejNa podstawie https://web.archive.org/web/20181129184219/https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/c4/Ol%C4%99dzki_J%C3%B3zef_kpt.jpg

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Siedlcach Kategoria:Ludzie związani z Włocławkiem Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (wojna polsko-bolszewicka) Kategoria:Odznaczeni Odznaką pamiątkową Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Polskie ofiary represji politycznych w ZSRR w okupowanej Polsce 1939–1941 Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1941 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego internowani na Litwie w czasie II wojny światowej Kategoria:Oficerowie 22 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie 14 Pułku Piechoty Ziemi Kujawskiej