Stara Szkoła Friesa (niem. Fries’sche Schule) – nazwa stosowana dla określenia formacji filozoficznej zainspirowanej przez Jakoba Friedricha Fries (1773–1843), funkcjonującej w Niemczech w pierwszej połowie XIX wieku i historycznie poprzedzającej tzw. Nową Szkołę Friesa z początku XX wieku.
Filozof Jakob Friedrich Fries (1773–1843) miał zwolenników zarówno w pierwszej połowie XIX wieku, jak i na początku XX wieku. W literaturze przedmiotu mówi się dlatego o pierwszej (starej) szkole Friesa i o nowej szkole Friesa (szkoła neofriesowska). Powstanie pierwszej szkoły Friesa zawdzięczamy jego studentom z Uniwersytetu w Jenie, takim jak Ernst Friedrich Apelt (1815–1859), Matthias Jacob Schleiden (1804–1881), (1823–1901) i (1799–1836), który w latach 1847–1849 wydawali pierwszą serię czasopisma Abhandlungen der Fries’schen Schule.
Przedstawiciele Do pierwszej szkoły Friesa (1847–1849) zaliczani są:
Ernst Friedrich Apelt (1815–1859) – filozof, jego syn (1845–1932) jest współzałożycielem nowej szkoły Friesa; (1799–1847) – filozof; (1790–1870) – filozof; (1799–1836) – filozof, Ernst Hallier (1831–1904) – botanik, Oscar Schmidt (1823–1886) – zoolog, (1823–1901) – matematyk, Carl Friedrich Gauß (1777–1855) – matematyk, Matthias Jacob Schleiden (1804–1881) – botanik, (1798–1854) – filozof i teolog, (1829–1897) – filozof, (1780–1849) – teolog, (1809–1890) – teolog, (1800–1890) – teolog i historyk, (1810–1888) – teolog i pisarz, (1721–1824) – teolog, Otto Eggeling.
Przypisy
Kategoria:Filozofowie niemieckojęzyczni Kategoria:Niemieccy filozofowie XIX wieku Kategoria:Filozofia nauki Kategoria:Neokantyzm