Jan ScherffFormę nazwiska „Scherff” podawano zarówno w austro-węgierskich corocznych Szematyzmach i wydaniach Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie, jak również w polskich Dziennikach Urzędowy Ministerstwa Sprawiedliwości i Kalendarzach Sądowych. Niekiedy w piśmiennictwie pojawiała się forma nazwiska „Scherf”. (niem. Johann Scherff) – c. k. urzędnik sądowy, prokurator.

Życiorys Uczył się w C. K. Wyższym Gimnazjum w Kołomyi, gdzie w 1878 ukończył VIII klasę i zdał egzamin dojrzałości. W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej wstąpił do służby sądowniczej. Od ok. 1883 jako praktykant C. K. Wyższego Sądu Krajowego we Lwowie był przydzielony do Sambora. Następnie w randze auskultanta pracował od ok. 1884 w C. K. Sądzie Obwodowym w Samborze, od ok. 1885 w C. K. Sądzie Obwodowym w Kołomyi, następnie od ok. 1889 w C. K. Sądzie Powiatowym w Horodence, od ok. 1890 w C. K. Sądzie Powiatowym w Dolinie. Później jako adjunkt pracował: od ok. 1891 w C. K. Sądzie Powiatowym w Obertynie, od ok. 1892 w C. K. Sądzie Powiatowym w Bolechowie . Od ok. 1897 do ok. 1901 był zastępcą prokuratora w C. K. Prokuratorii Państwa w Stanisławowie. Od ok. 1900 do ok. 1902 był radcą przy C. K. Sądzie Obwodowym w Stanisławowie.

Od ok. 1902 był prokuratorem w C. K. Prokuratorii Państwa w Stryju. Stamtąd w październiku 1906 został przeniesiony na stanowisko pierwszego prokuratora państwa (nadprokuratora) przy C. K. Sądzie Obwodowym w Sanoku, zajmując urząd opróżniony przez Wacława Szomka i pełnił stanowisko w kolejnych latach. Na początku stycznia 1910 został mianowany pierwszym prokuratorem w Sanoku (jego zastępcą był Władysław Dukiet)Alojzy Zielecki, Społeczeństwo Sanoka u progu XX wieku / W epoce autonomii galicyjskiej, [w:] Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 364.. Z tego stanowiska, po śmierci Wacława Szomka, w listopadzie 1910 został mianowany pierwszym prokuratorem w Samborze. Stanowisko c. k. pierwszego prokuratora w Samborze sprawował do 1918.

Był członkiem sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (1906).

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do służby w prokuraturze II Rzeczypospolitej. Jako prokurator przy Sądzie Okręgowym w Samborze latem 1919 otrzymał V rangę służbową. W latach 20. pozostawał prokuratorem przy Sądzie Okręgowym w Samborze, po czym z tego stanowiska został przeniesiony w stan spoczynku z dniem 20 lipca 1929 na skutek podania.

Był żonaty z Sabiną z Warywodów. Miał syna Jana (1891–1974), który także został urzędnikiem.

Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (3 maja 1928)M.P. z 1928 r. nr 111, poz. 175 „za zasługi na polu organizacji i administracji sądownictwa”.

Kawaler Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry, 1905) Kawaler Orderu Leopolda (Austro-Węgry, 1912) Krzyż Wojenny za Zasługi Cywilne II klasy (Austro-Węgry) Brązowy Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii (Austro-Węgry, 1912) Krzyż Jubileuszowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych (Austro-Węgry, 1912)

Uwagi

Przypisy

Kategoria:Członkowie Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (zabór austriacki) Kategoria:Ludzie związani z Kołomyją Kategoria:Ludzie związani z Samborem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Jubileuszowym dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojennym za Zasługi Cywilne Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Jubileuszowym Pamiątkowym dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Leopolda (Austria) Kategoria:Polacy – odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Franciszka Józefa Kategoria:Prokuratorzy sądów okręgowych II Rzeczypospolitej Kategoria:Prokuratorzy galicyjscy Kategoria:Urodzeni w XIX wieku Kategoria:Urzędnicy związani z Sanokiem (zabór austriacki) Kategoria:Zmarli w XX wieku