Saturday Night’s Main Event – seria amerykańskich programów telewizyjnych o tematyce wrestlingowej, wyprodukowanych przez WWE (pierwotnie World Wrestling Federation lub WWF). Pierwotnie był emitowany przez NBC od 1985 do 1992 roku, zastępując Saturday Night Live w jego późnym paśmie nocnym okazjonalnie w ciągu roku.
W czasach, gdy cotygodniowe programy wrestlingu składały się głównie ze squash matchy, w których dominują uznane gwiazdy nad talentami wzmacniającymi je, Saturday Night’s Main Event składał się niemal wyłącznie z walk gwiazda kontra gwiazda, rzadko pokazywanych w telewizji, w tym obrony tytułu i specjalne walki. Zbiegło się to z apogeum „drugiej złotej ery” wrestlingu zawodowego w Stanach Zjednoczonych i przyczyniło się do niego; wzmocnione regularnymi występami na ringu gwiazd WWF, takich jak Hulk Hogan, Saturday Night’s Main Event przyciągało dużą publiczność przez większą część swojego trwania, podczas gdy spin-off zatytułowany po prostu The Main Event był emitowany corocznie w piątkowy wieczór w lutym, począwszy od 1988 roku. Oglądalność zaczęła spadać w latach 90., co doprowadziło do wycofania przez NBC programów specjalnych w 1991 roku. W 1992 roku WWF przeniosło Saturday Night’s Main Event na Fox, który wyemitował dwie edycje programu specjalnego w sieci, zanim został przerwany.
W 2006 roku Saturday Night’s Main Event został krótko reaktywowany jako seria programów specjalnych w prime time w NBC, jako część umowy WWE z NBC Universal o emisji cotygodniowego programu Raw na USA Network. Pięć odcinków wyemitowano jako część reaktywowanej serii, zanim została przerwana w 2008 roku. W kwietniu 2022 roku WWE ponownie wykorzystało tytuł Saturday Night’s Main Event na potrzeby house showów odbywających się w sobotnie noce. We wrześniu 2024 roku, jako część umowy przenoszącej WWE SmackDown z Fox do USA, WWE ogłosiło, że ponownie reaktywuje Saturday Night’s Main Event na NBC.
Historia Oryginalna seria (1985–1992) Saturday Night’s Main Event zadebiutował 11 maja 1985 roku w późnonocnym paśmie zwykle przeznaczonym na powtórki komedii skeczowej NBC Saturday Night Live. Wówczas producent wykonawczy SNL Dick Ebersol zawarł umowę z właścicielem WWF Vince’em McMahonem na produkcję programu, po tym jak Ebersol zobaczył wysoki rating oglądalności, jakie dwa specjalne programy WWF uzyskały na MTV w latach 1984–1985: The Brawl to End It All i The War to Settle the Score. Chociaż program był emitowany rzadko, to od 1986 roku ustabilizował się w przewidywalnym schemacie dat emisji: weekend noworoczny, odcinek pod koniec lutego/na początku marca, odcinek pod koniec kwietnia/na początku maja, odcinek pod koniec września/na początku października i weekend Święta Dziękczynienia. W latach 1989 i 1990 odcinki były emitowane w lipcu i były promowane jako „Summertime Bonus Editions”, niektórzy z Supergwiazd pojawili się w The Arsenio Hall Show i zostali przesłuchani przez samego Arsenio Halla, aby podkręcić atmosferę wokół wydarzenia.
Saturday Night’s Main Event był ogromnym sukcesem oglądalnościowym dla NBC w okresie świetności, szczególnie w programie z 14 marca 1987 roku, który przyciągnął 11,6 ratingu oglądalności, co do dziś pozostaje najwyższą oglądalnością programu w tym przedziale czasowym. Gwiazdą tego programu był battle royal z udziałem Hulka Hogana i André the Gianta, którzy mieli zmierzyć się ze sobą na WrestleManii III. Ponieważ Hogan rzadko walczył w programach telewizyjnych WWF i telewizji kablowej, Saturday Night’s Main Event był programem w bezpłatnej telewizji, w którym większość widzów mogła go zobaczyć w akcji. Sukces Saturday Night’s Main Event doprowadził do kilku piątkowych wieczornych programów specjalnych w prime time, znanych jako The Main Event. Pierwszy z nich, z 5 lutego 1988 roku, obejmował rewanż z WrestleManii III między Hoganem i André i przyciągnął 33 miliony widzów i 15,2 ratingu oglądalności, co nadal jest najwyższym ratingiem programu telewizyjnego w historii amerykańskiego wrestlingu zawodowego. Choć oglądalność utrzymywała się na wysokim poziomie do 1990 roku, wkrótce potem zaczęła spadać. NBC, które właśnie nabyło prawa do transmisji meczów NBA w całym kraju, zaczęło tracić zainteresowanie wrestlingiem, a Saturday Night’s Main Event zostało usunięte. Ostatnia emisja w NBC miała miejsce 27 kwietnia 1991 roku. Fox przejął program w 1992 roku, ale był on pokazywany tylko dwa razy na Fox; 8 lutego 1992 roku, a ostatni Saturday Night’s Main Event z pierwotnej edycji został wyemitowany 14 listopada 1992 roku.
Przez większość swojej historii Saturday Night’s Main Event był prowadzony przez McMahona i Jessego „The Body” Venturę, z okazjonalnym udziałem Bobby’ego Heenana w latach 1986 i 1987. W 1990 roku Roddy Piper zastąpił Venturę jako partner McMahona, gdy Ventura opuścił WWF. W dwóch odcinkach emitowanych na Fox, Heenan był partnerem McMahona. Od 1985 do 1988 roku piosenką otwierającą wersję NBC była „Obsession” zespołu Animotion, a piosenką zamykającą „Take Me Home” Phila Collinsa, a także początek „Take on Me” zespołu a-ha był używany w przerywnikach pokazowych. „Higher Love” Steve’a Winwooda był również używany jako piosenka zamykająca. Począwszy od edycji z 4 października 1986 roku każdy program zawierał zimne otwarcie krótkich promocji wrestlerów, odtwarzanych w pętli z początku utworu „Traveling Music” Lee Ritenoura ze ścieżki dźwiękowej American Flyers. W lutym 1988 roku piosenki zastąpiono oryginalnym instrumentalnym motywem stworzonym przez WWF. Nowy instrumentalny motyw był pierwotnie używany jako motyw WWF Slammy Awards w 1987 roku. W odcinku z lutego 1992 roku wykorzystano inny motyw otwierający.
Wybrane odcinki można było także oglądać w Wielkiej Brytanii na kanale ITV w cotygodniowym sobotnim paśmie World Of Sport, głównie dzięki popularności The British Bulldogs.
Pierwsza wznowiona seria (2006–2008) Kiedy flagowy program WWE, Raw, powrócił do USA Network w 2005 roku, Saturday Night’s Main Event został reaktywowany w 2006 roku jako „specjalny serial” emitowany okazjonalnie w NBC w ramach umowy między WWE i NBC Universal. W programie pojawiły się składy brandów Raw, SmackDown i ECW.
Saturday Night’s Main Event powrócił do NBC 18 marca 2006 roku w prime-time. Pierwszy odcinek został wyemitowany z godzinnym opóźnieniem, drugi odcinek został wyemitowany na żywo, a trzy pozostałe odcinki zostały wyemitowane w późniejszym terminie. W 2009 roku Saturday Night’s Main Event został zastąpiony przez WrestleMania: The World Television Premiere.
Druga wznowiona seria (od 2024) W 2024 roku, po pierwotnym przeniesieniu do Fox w 2019 roku, WWE SmackDown przeniosło się do USA Network w ramach pięcioletniej umowy z NBCUniversal. W ramach umowy stwierdzono, że WWE będzie produkować cztery specjalne programy w prime time dla NBC rocznie przez cały okres obowiązywania umowy. 17 września 2024 roku WWE ogłosiło, że zaprezentuje premierowo drugą wznowioną serię Saturday Night’s Main Event, a pierwszy odcinek został wyemitowany 14 grudnia w Nassau Coliseum-miejsce pierwszej edycji serii.
Nowe odrodzenie zawiera hołdy dla oryginalnego przebiegu Saturday Night’s Main Event i WWE w latach 80-tych, w tym brak TitanTron, czerwone, białe i niebieskie liny ringowe, sędziowie w formalnych strojach, niektóre elementy marki wykorzystujące logo WWE "throwback", i przywrócenie "Obsession" Animotion jako muzyki przewodniej (choć tym razem nie jako instrumentalnej). Cody Rhodes nosił również pas "Winged Eagle" (po raz pierwszy wprowadzony w 1988 roku dla ówczesnego WWE World Heavyweight Championship), aby reprezentować swoje Undisputed WWE Championship.
W sierpniu 2025 roku, w związku z utratą praw do głównych wydarzeń na żywo na rzecz ESPN, WWE ogłosiło, że dwie karty Saturday Night’s Main Event będą emitowane wyłącznie na Peacock w listopadzie i grudniu 2025 roku, w tym ostatnia walka Johna Ceny.
Gale Poniższa tabela zawiera daty i miejsca transmitowanych w telewizji wydarzeń. Nie obejmuje ona house showów w 2022 roku.