Tadeusz Błażej Czeszejko-Sochacki (ur. 3 lutego 1895 w Dyneburgu, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Urodził się 3 lutego 1895 w Dyneburgu jako syn Wacława (farmaceuty) i Walerii z Bogusławskich. Uczestnik wojen 1918–1921 (polsko-ukraińskiej i polsko-bolszewickiej) w szeregach 1 pułku piechoty Legionów i 202 Ochotniczego pułku piechoty (wchodzącego w skład Dywizji Ochotniczej). Ranny podczas prowadzonych walk.

W lutym 1921 kpt. Czeszejko-Sochacki, służący w tym czasie już w 14 pułku piechoty, został skierowany wraz z 54 innymi oficerami (przeważnie w randze kapitana) do 3-miesięcznej Klasy Oficerskiej w Wielkopolskiej Szkole Podchorążych Piechoty w Bydgoszczy. Był to kurs przeszkolenia kapitanów, który rozpoczął się z dniem 10 lutego 1921. Dowództwo klasy objął major Stefan Kossecki, a jego współpracownikiem został major armii francuskiej Auffret. Kurs zakończył się egzaminem trwającym w okresie od 27 kwietnia do 1 maja 1921. Kapitan Tadeusz Czeszejko-Sochacki został absolwentem Klasy Oficerskiej (Kapitanów) Wielkopolskiej Szkoły Podchorążych Piechoty, kończąc ją z 6. lokatą.

Na dzień 1 czerwca 1921 pełnił, nadal w randze kapitana, służbę w 14 pułku piechoty z Włocławka. W 1923 służył już w 76 pułku piechoty z Grodna, jako oficer rezerwowy zatrzymany w służbie czynnej. Zajmował wówczas 1123. lokatę na liście starszeństwa oficerów rezerwy piechoty, wśród kapitanów ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Powrócił do służby w 14 pułku piechoty i już jako oficer włocławskiego pułku z dniem 1 lipca 1924 został przemianowany na oficera zawodowego w randze kapitana, ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1919 i 25. lokatą wśród oficerów korpusu piechoty.

W 1924 jako oficer 14 pułku piechoty zajmował 26. lokatę wśród kapitanów służby stałej piechoty ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1919Jako kapitan rezerwy piechoty Tadeusz Czeszejko-Sochacki posiadał starszeństwo z dnia 1 czerwca 1919 roku, a jako kapitan służby stałej piechoty – starszeństwo z dnia 1 lipca 1919 roku. i został wykazany jako dwukrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych. We włocławskim pułku kpt. Czeszejko-Sochacki pełnił funkcję dowódcy kompanii.

11 kwietnia 1927 ogłoszono jego przeniesienie, w korpusie oficerów piechoty, z 14 pp do 2 batalionu strzelców na stanowisko p.o. kwatermistrza. W następnym roku nadal służył w 2 batalionie strzelców stacjonującym w Starogardzie Gdańskim i zajmował 33. lokatę wśród kapitanów piechoty w swoim starszeństwie (z dnia 1 lipca 1919). Zatwierdzony był już wówczas na stanowisku kwatermistrza tegoż batalionu. W sierpniu 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VIII. Rozkazem Ministra Spraw Wojskowych z 23 listopada 1929Był to rozkaz o sygnaturze B.P.L. 29222/29 Piech. 19915/29. zostało zatwierdzone orzeczenie komisji wojskowo-lekarskiej Okręgu Korpusu Nr VII z 22 października t.r., stwierdzające zupełną i trwałą niezdolność kpt. Czeszejko-Sochackiego do służby wojskowej zawodowej (kategoria zdrowia „E”)Informacja podana na podstawie Rozkazu Nr 37 Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VIII z dnia 6 grudnia 1929 roku.. 31 grudnia 1929 przeniesiono go w stan spoczynkuPrzed przejściem w stan spoczynku, w okresie od dnia 4 listopada do dnia 1 grudnia 1929 r., wykorzystał urlop wypoczynkowy..

W 1934 jako kapitan stanu spoczynku zajmował 10. lokatę w swoim starszeństwie w korpusie oficerów piechoty (starszeństwo z dniem 1 lipca 1919). Znajdował się wówczas na ewidencji PKU Suwałki i przynależał do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr III (przewidziany był do użycia w czasie wojny).

Przed agresją III Rzeszy na Polskę mieszkał w Grodnie i nadal przynależał ewidencyjnie do Komendy Rejonu Uzupełnień Suwałki. W czasie kampanii wrześniowej 1939 – po agresji ZSRR na Polskę – w bliżej nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Przetrzymywany był w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w masowej mogile w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD, pod poz. 3222.

Rodzina Żoną Tadeusza Czeszejko-Sochackiego była Jadwiga z domu Siwocho (ur. 17 czerwca 1894 w Dyneburgu, zm. 12 listopada 1987 w Anglii), z którą mieli troje dzieci: Zofię (ur. 8 sierpnia 1918 w Polsce, zm. w maju 2005 w Wielkiej Brytanii), Leszka (ur. 14 marca 1921 w Toruniu, zm. 10 grudnia 2008 w Hornchurch) – żołnierza 2 Korpusu Polskiego oraz Czesława Tadeusza (ur. 11 sierpnia 1923 we Włocławku, zm. w 1996 w Nottingham) – żołnierza Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii. Starszym bratem Tadeusza był Jerzy – urodzony w 1892, polityk socjalistyczny i komunistyczny, publicysta, poseł na Sejm RP, aresztowany w sierpniu 1933 przez OGPU w ramach czystek stalinowskich, zmarły śmiercią samobójczą we wrześniu 1933 na Łubiance.

Upamiętnienie 5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majoraDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych (dwukrotnie) Medal Niepodległości Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Międzysojuszniczy „Médaille Interalliée” Odznaka za Rany i KontuzjeNa podstawie fotografii

Zobacz też

jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Kwatermistrzowie oddziałów piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Dyneburgu Kategoria:Ludzie związani z Włocławkiem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (wojna polsko-bolszewicka) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Oficerowie 14 Pułku Piechoty Ziemi Kujawskiej Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Rany i Kontuzje Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie