Język tungag (dang, lavangai, lavongai, toangai, tungak) – język z podrodziny języków oceanicznych w rodzinie języków austronezyjskich, używany w 1981 roku przez około 9500 osób, a 1990 roku przez około 12 tysięcy mieszkańców Nowego Hanoweru, Tingwonu i wysp Umbukul.
Fonetyka Samogłoski Tungag używa sześciu samogłosek.
+Samogłoski języka tungagPrzednieCentralneTylnePrzymknięteiuŚredniee lub ɛə lub ʌo lub ɔOtwarteɑ +DyftongiSamogłoska początkowaZakończone na /i/Zakończone na /e/Zakończone na /ə/Zakończone na /ɑ/Zakończone na /o/Zakończone na /u//i//ie//iə//iɑ//io//iu//e//ei//eu//ə//əi//əu//ɑ//ɑi//ɑo//ɑu//o//oi//oe//oɑ//u//ui//ue//uə//uɑ//uo/
Spółgłoski + Spółgłoski języka tungagDwuwargoweDziąsłoweMiękkopodniebienneNosoweKrótkiemnŋDługiemːnːŋːZwarteKrótkieptk gDługiepː bːtː dːkː gːSzczelinoweKrótkieβsDługiesːDrżącerBoczneKrótkielDługielː Dźwięczność i iloczas są w języku tungag fonemiczne, więc każda spółgłoska ma formę krótką i długą. Na początku i w środku słów spółgłoski krótkie /p/, /k/ i /g/ bywają wymawiane w formie ɸ, b̚ i ɣ. Spółgłoska /β/ jest wymawiana na końcu słów w formie b̚, a od razu po /m/ jako b.
Ortografia Do zapisu języka tungag używa się 17 liter alfabetu łacińskiego. /ɑ//ə//bː//dː//ɛ//g//gː//i//k//kː//l//lː//m//mː//n//nː/ŋ//ŋː//ɔ//p//pː//r//s//sː//t//tː//u//β/aabdeggikkllmmnnngngopprssttuv
Przypisy
Kategoria:Języki oceaniczne Kategoria:Języki Papui-Nowej Gwinei