thumb|240px|Ksiądz Kacper Kotkowski, regens Instytutu Księży Demerytów w latach 1855–1863. Instytut Księży Demerytów na Łysej Górze – dom poprawczy dla kleru z Królestwa Polskiego działający w latach 1852–1865 w klasztorze na świętym Krzyżu.
Historia Dom poprawczy zwany Instytutem Księży Demerytów na Łysej Górze uruchomiono w budynkach klasztoru na Łysej Górze w 1852, po likwidacji domu poprawczego działającego od 1837 w klasztorze w Liszkowie. W Instytucie księży Demerytów w warunkach prawie więziennych w celach resocjalizacji przebywali demeryci, tzw. księża zdrożni, skazani na pokutę w odosobnieniu za wykroczenie przeciw moralności. Do domu poprawczego trafiali głównie księża z powodu niemoralnego prowadzenia się, pijaństwa, wykroczeń przeciw powołaniu i obowiązkom kościelnym itp. Nadzór sprawowany był przez władze świeckie i kościelne. Obowiązki pierwszego regensa Instytutu Księży Demerytów pełnił od 26 lutego 1853 ksiądz Maksymilian KegelJerzy Daniel, Kalendarz Świętokrzyski 2005. Wydawnictwo Jedność Kielce 2004, s. 221.. Następnie na tym stanowisku zastąpił go ksiądz Kacper KotkowskiInstytut Księży Zdrożnych na Łysej Górze.. W 1865 dom poprawczy dla księży został zlikwidowany przez władze rosyjskieJerzy Daniel, Kalendarz Świętokrzyski 2005. Wydawnictwo Jedność Kielce 2004, s. 216., a opuszczone budynki klasztorne przeznaczone zostały na więzienie. Najpierw rosyjskie, a następnie polskie więzienie ciężkie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historia Kościoła katolickiego w Polsce Kategoria:Pedagogika resocjalizacyjna