thumb|240px|Wyraźnie czytelne bloki zabudowy na starówce w Trzebiatowie Blok budowlany (także: kwartał międzyulicznyLech Wojtas, Próba waloryzacji śródmieść miast tworzonych na przełomie XIX i XX wieku (na przykładzie miast górnośląskich), w: Zeszyty Naukowe Politechniki Śląskiej, nr 19/1992, s.69) – określony teren miejski przeznaczony pod zabudowę, ograniczony z wszystkich stron ulicami i nieprzecięty wewnątrz liniami ulic o charakterze tranzytowym (przelotowym)Konstanty Kokozow, Podstawy projektowania architektonicznego, PWSZ, Warszawa, 1968, s.21.
Najczęściej pojedynczy blok zabudowy ma powierzchnię od 4 do 10 hektarów. Bloki zabudowy mogą być jednorodne (np. mieszkaniowe lub przemysłowe), ale mogą również mieć charakter mieszany. Blok może być terenem zabudowywanym kompleksowo albo może być podzielony na mniejsze działki, zabudowywane indywidualnie. Najczęściej blok zabudowy otoczony jest pierścieniem okazalszych budynków frontowych, za którymi znajduje się mozaika podwórek, oficyn i mniejszych obiektów.
Blok zabudowy w kształcie prostokąta stanowi wygodną w zagospodarowaniu parcelę. Można w jego obrębie stworzyć przejrzysty plan i zwarty, rytmicznie ujęty układ, przy zastosowaniu kolejnych, sąsiadujących, podobnych kwartałówErnestyna Szpakowska, Charakterystyka kompozycji wybranych przykładów miast idealnych motywowanych wizją społeczną, część II, Politechnika Krakowska, Wydział Architektury, Katedra Architektury Mieszkaniowej i Kompozycji Architektonicznej, s.288.
Przypisy
Kategoria:Urbanistyka Kategoria:Gospodarka nieruchomościami