BAP R-3 – peruwiański okręt podwodny z dwudziestolecia międzywojennego, jedna z czterech zbudowanych dla Peru jednostek typu R. Zwodowany 21 kwietnia 1928 roku we amerykańskiej stoczni Electric Boat w Groton, został przyjęty do służby w Marina de Guerra del Perú listopadzie 1928 roku. Wielokrotnie modernizowana jednostka została skreślona z listy floty w październiku 1958 roku.
Projekt i budowa Pierwsze dwa okręty podwodne typu R zostały zamówione przez peruwiański rząd w Stanach Zjednoczonych 11 kwietnia 1924 roku, a kolejna para 11 października 1926 roku. Koszt każdej pary jednostek opiewał na $. Planowano też budowę piątej i szóstej jednostki, jednak na przeszkodzie stanął brak środków finansowych. Okręty miały konstrukcję jednokadłubową z siodłowymi zbiornikami balastowymi (ang. saddle tanks), a powstały z materiałów przeznaczonych dla anulowanych po zakończeniu I wojny światowej amerykańskich jednostek typu S.
R-3 został zbudowany w stoczni Electric Boat w Groton. Wodowanie odbyło się 21 kwietnia 1928 roku.
Dane taktyczno-techniczne R-3 był okrętem podwodnym konstrukcji jednokadłubowej o długości całkowitej 56,8 metra (54,4 m między pionami), szerokości 5,33 metra i zanurzeniu 4,57 metra. Wyporność normalna w położeniu nawodnym wynosiła 576 ton, a w zanurzeniu 755 ton. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa silniki Diesla o łącznej mocy 800 KM, a pod wodą poruszał się dzięki dwóm silnikom elektrycznym o łącznej mocy 1000 KM. Dwa wały napędowe poruszające dwoma śrubami zapewniały prędkość 14,5 węzła na powierzchni i 9,5 węzła w zanurzeniu. Zasięg wynosił 8000 Mm przy prędkości 10 węzłów w położeniu nawodnym. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 60 metrów.
Okręt wyposażony był w cztery dziobowe wyrzutnie torped kalibru 533 mm (21 cali), z łącznym zapasem 8 torped. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiło umieszczone przed kioskiem działo pokładowe kal. 76 mm (3 cale) L/50 Mk 10
Załoga okrętu składała się z 30 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba BAP R-3 po ukończeniu odbył latem 1928 roku samotny rejs z New London do Peru, osiągając Callao bez awarii. W listopadzie 1928 roku jednostka została przyjęta do służby w Marina de Guerra del Perú. W 1936 roku okręt przeszedł gruntowny remont w macierzystej stoczni. W 1950 roku jednostka przeszła w USA przegląd techniczny. Kolejny remont R-3 w stoczni Electric Boat odbył się w latach 1955-1956. W kwietniu 1957 roku jednostka otrzymała nazwę BAP „Pacocha”. Okręt został wycofany ze służby po 30 latach służby, w październiku 1958 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Nazwy peruwiańskich okrętów Kategoria:Okręty zbudowane w Electric Boat Kategoria:Peruwiańskie okręty podwodne typu R