Pułk Piechoty im. Giuseppe Garibaldiego – oddział piechoty sformowany we Włoszech w 1918 roku, w ramach Armii Polskiej we Francji, z jeńców armii austro-węgierskiej narodowości polskiej.
Formowanie i zmiany organizacyjne W ostatnich dniach grudnia 1918 i na początku stycznia 1919 w obozie La Mandria z Polaków, którzy w walkach na froncie austriacko-włoskim i dostali się do niewoli włoskiej zorganizowano 12 kompanijny pułk piechoty im. Giuseppe Garibaldiego. Pierwszą kompanię a potem I batalion organizował por. Marian Faff.
31 stycznia 1919 pułk złożył przysięgę, a 13 lutego otrzymał ufundowane przez społeczeństwo włoskie dwie chorągwie − jedną od miasta Mediolanu, drugą od miasta Bergamo. W czasie wręczenia obecny był między innymi włoski generał Michele Eraldo Rho. O uroczystości wręczenia chorągwi obszerne wzmianki zamieściły gazety turyńskie i mediolańskie.
22 lutego wysłano pułk do Francji, gdzie został podzielony i wcielony do jednostek armii francuskiej. Bataliony I i II z chorągwią miasta Mediolanu przydzielono do rezerwowego 358 pułku piechoty, a III batalion z chorągwią miasta Bergamo do 299 pułku piechoty. W ciągu kwietnia i maja wcielono do pułku 300 Poznaniaków – jeńców armii niemieckiej, 500 ochotników polskich z Ameryki i transport „królewiaków" –jeńców armii rosyjskiej, oswobodzonych przez Francuzów z niewoli niemieckiej. Po ukończeniu demobilizacji 358 pułku piechoty, pozostali w nim tylko żołnierze polscy i ochotnicy francuscy. Dowództwo pułku objął ppłk armii francuskiej Maurycy Darnault.
Żołnierze pułku Dowódcy pułku stopień imię i nazwisko okres pełnienia służbykolejne stanowiskopor.Marcin WachowskiXII 1918 –
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pułki piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Pułki Armii Polskiej we Włoszech 1918–1919