Carl Eduard Pathe (ur. 1811 w Dobrzejowie, zm. 1868) – niemiecki nauczyciel muzyki, kompozytor i handlarz muzykaliów.
Życiorys Od ojca, który pełnił rolę lokalnego organisty, uczył się gry na organach, fortepianie i skrzypcach. Z rodzinnej wsi wyjechał do Wrocławia, a potem przeniósł się do Wiednia. Był uczniem Ernsta Richtera. W Wiedniu uczył gry na fortepianie i koncertował. W 1839 przeniósł się do Wielkopolski i w 1841 założył w Poznaniu Instytut Muzyczny, gdzie nauczał teorii muzyki i gry na fortepianie. W 1868 w Gnieźnie otwarł Wypożyczalnię Muzykaliów i Skład Nut, która była pierwszą tego rodzaju instytucją w mieście. Drukował kompozycje muzyczne dla dorosłych, dzieci i młodzieży. Wydawał je w takich miastach jak Frankfurt nad Menem, Offenbach, Magdeburg, Drezno, Lipsk i Berlinred. Jerzy Topolski, Dzieje Poznania, tom 2, PWN, Warszawa-Poznań, 1994, s.701, .
Dzieła Wybrane dzieła: Der Kinderball, op. 136, 4 leichte Rondinos in Tanzform (1869), Grazie, op. 222 (1871), Ein Leben voll Wonne, op. 225 (1871), Album für Kinder, op. 284 (1875) 6 leichte Klavierstücke für die Klavierspielende Jugend, op. 342.
Przypisy
Kategoria:Niemieccy nauczyciele Kategoria:Niemieccy kompozytorzy Kategoria:Ludzie związani z Poznaniem Kategoria:Ludzie związani z Wiedniem Kategoria:Urodzeni w 1811 Kategoria:Zmarli w 1868