Halina Schmolz (także Halina Szmolc-Fitelberg; ur. 25 grudnia 1892 w Warszawie, zm. 28 września 1939 tamże) – polska balerina i aktorka.
Kariera Zaczęła występy jako uczennica warszawskiej szkoły baletowej, m.in. 11 października 1903 w solowym tańcu w balecie Katarzyna córka bandyty; w 1909 przyjęta do zespołu baletu Warszawskich Teatrów Rządowych. W maju i czerwcu 1910 wystąpiła na scenie w Londynie wraz z Anną Pawłową i Michaiłem Mordkinem. W latach 1911–1912 występowała w Nowym Jorku i Filadelfii z Aleksandrem Wiolininem. W 1913 z Rosyjskim Baletem Carskim odbyła tournée po Australii i Nowej Zelandii wraz z Vlastą Novotną i Adeline Genée. W 1919 wróciła do Warszawy na stałe. Od sierpnia 1919 występowała w Qui Pro Quo, a od listopada jako primabalerina w Teatrze Wielkim, gdzie pracowała do 1934.
W 1914 wystąpiła w polskim filmie muzycznym Śpiew łabędzi.
Prowadziła szkołę tańca w swoim domu, jak również uczyła w Szkole Tańca Scenicznego Tacjanny Wysockiej.
Była członkiem zasłużonym Związku Artystów Scen Polskich i przewodniczącą Towarzystwa Miłośników Sztuki Tanecznej.
Życie osobiste thumb|240px|Dom artystki w Warszawie, Elsterska 3 Urodziła się w Warszawie jako córka Ignatzego Schmolza i jego żony Barbary z Rutkowskich. Od 1928 była drugą żoną kompozytora i dyrygenta Grzegorza Fitelberga, z którym mieszkała w domu przy ulicy Elsterskiej 3 w Warszawie. 7 września 1939 została ranna w trakcie bombardowania mostu Poniatowskiego. Zmarła w wyniku odniesionych obrażeń.
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (22 lutego 1933) „za zasługi na polu polskiej sztuki baletowej oraz propagandę zagranicą”.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polskie tancerki baletowe Kategoria:Pedagodzy baletu Kategoria:Tancerki związane z Warszawą Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Ofiary cywilne kampanii wrześniowej Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1939