Gomphonema auritum A. Braun ex Kützing – gatunek okrzemek występujących w wodach ubogich w elektrolity, w słabo kwaśnych źródłach oraz strumieniach krzemianowych regionów górskich. Po raz pierwszy opisany z jeziora Titisee w Badenii przez Brauna, jednak dopiero opis Friedricha Kützinga z 1849 jest uznany za właściwy.
Morfologia Komórki w widoku od strony pasa obwodowego są wąsko klinowate. Żywe komórki na górnym końcu mają galaretowaty wyrostek w formie rogu. Kształt okryw słabo do umiarkowanie zmiennego w obrębie cyklu podziału komórki, lancetowaty, łódeczkowaty, słabo maczużkowaty w przybliżeniu z jednakowo spiczasto zaokrąglonymi dolnym i górnym biegunem. Długość pojedynczych organizmów to 18–65 μm, a szerokość 4,5–6 μm. Prążki zmienne od niemal równoległych po mniej więcej promieniste, po 10–14 na odcinku 10 μm. Występujące pole osiowe jest wąskie razem z rafą lekko faliste, natomiast rafa nitkowata o wąsko równoległym (przy wewnętrznej i zewnętrznej szczelinie) przebiegu. Pole środkowe jest małe jednostronne, gdzie stigma znajduje się blisko leżącego naprzeciw niej prążka. Pole porowe widoczne jest tylko w skaningowym mikroskopie elektronowym na biegunie górnym, zazwyczaj na dolnym biegunie, przez które najprawdopodobniej wydostaje się galaretowaty róg. Nazwa łacińska oznacza „długoucha”.
Ekologia Gatunek słodkowodny, fitobentosowy. Jest kosmopolityczny. Niepewna koncepcja tego gatunku, a przede wszystkim nieodróżnianie w przeszłości od Gomhponema gracile Ehrenberg (gatunek niepewny i ciężki do zdiagnozowania w tamtych czasach) spowodowało, że rozprzestrzenienie i amplituda ekologiczna Gomphonema auritum nadal wymagają krytycznych obserwacji. Na podstawie wyników monitoringu w Polsce, gatunek ten występuje często w wodach oligotroficznych i lekko mezotroficznych. Ponadto pojawia się w jeziorach bogatych w wapń i jest często znajdowany w górach natomiast rzadziej na nizinach i w zbiornikach o niskiej mineralizacji. Z powodu możliwych pomyłek wystąpienia tego gatunku w krzemianowych wodach wymagają weryfikacji.
Porasta pędy makrofitów zarówno żywe, jak i obumarłe, przy czym według badań w hiszpańskich jeziorach preferuje te pierwsze.
Do Gomphonema auritum przypisano wartość wskaźnika trofii wynoszącą 0,6 a saprobii 1,1 w polskim wskaźniku okrzemkowym IO dla rzek, co odpowiada wodom czystym. Podobnie jest w przypadku wskaźnika dla jezior IOJ – jest gatunkiem referencyjnym, czyli uznanym za wskaźnik ich dobrego stanu, a wskaźnik trofii to 0,3.
Gatunki podobne Gomphonema auritum jest podobna do Gomphonema hebridense, która od niej odróżnia się dzięki często tępym biegunom i przeciętnie gęściej ustawionym prążkom (12–18 w 10 μm), dodatkowo mając bardziej faliste krawędzie. Ponadto często wydaje się być asymetryczna względem osi podłużnej, a nie linearno-lancetowata jak Gomhponema auritum.
Przypisy
Kategoria:Okrzemki