2 Gwardyjska Dywizja Strzelecka () – związek taktyczny (dywizja) Armii Czerwonej.
Historia Decyzją Ludowego Komisarza Obrony №308, 127 Dywizja Strzelecka za zasługi w bitwie pod Smoleńskiem otrzymała miano gwardyjskiej, jako 2 Gwardyjska Dywizja Strzelecka.
28 stycznia 1942 komisarz M. P. Małanin w imieniu Rady Najwyższej ZSRR przekazał żołnierzom 2GwDS Sztandar Gwardii. Następnego dnia dywizja została skierowana pod Rostów nad Donem. Wobec niemieckiej operacji Fall Blau broniła Nalczyku i Piatigorska, walcząc nad rzeką Baksan. Po przejściu do kontrofensywy, w 1943 odbiła Jessentuki i Czerkiesk. Wzięła udział w ofensywie na półwysep tamański, za co zyskała honorowy tytuł dywizji tamańskiej, oraz w desancie na Krym wyładowana na północ od miasta Kercz przez marynarzy Flotylli Azowskiej.
W maju 1944 włączona w skład 2 Gwardyjskiej Armii pod Dorogobużem. Wzięła udział w Operacji „Bagration” (białoruskiej) uderzając na kierunku litewskim. Do kwietnia 1945 angażowała się w starcia z niemieckimi jednostkami na wybrzeżu bałtyckim. Wojnę zakończyła w Primorsku (, ).
Jesienią 1945 wycofana do Moskwy, w maju 1946 brała udział w defiladzie na placu Czerwonym.
Dowódcy 2GwDS dowodzili kolejno: Nazwisko, imię Ranga Okres Akimienko, Adrian Zacharowicz pułkownik 18.09.1941 — 13.02.1942 Niewierow, Konstantin Pawłowicz pułkownik 14.02.1942 — 14.08.1942 Zacharow, Fiodor Wasiljewicz generał major 15.08.1942 — 13.10.1943 Turczinski, Adam Pietrowicz generał major 14.10.1943 — 24.03.1944 Samochwałow, Nikita Siergiejewicz pułkownik 25.03.1944 — 10.02.1945 Maksimowicz, Iosif Antonowicz generał major 11.02.1945 — 05.1945 Gogolicyn, Gieorgij Aleksiejewiczgenerał major10.1945 — 04.1946 Michajłow, Dienis Wasiljewicz generał major04.1946 — 02.1947 Komarow, Władimir Nikołajewicz generał major 02.1947 — 1950
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Gwardyjskie dywizje piechoty radzieckiej Kategoria:Jednostki wojskowe odznaczone Orderem Czerwonego Sztandaru