Nadežda Petrović, cyr. Надежда Петровић (ur. 11 lub 12 października 1873 w Čačaku, zm. 3 kwietnia 1915 w Valjevie) – serbska malarka, pisarka, podróżniczka, siostra Rastka Petrovicia. Reprezentowała nurty impresjonizmu i fowizmu.
Życiorys Urodzona w Čačaku, jako córka polityka i urzędnika Dimitrije Petrovicia i Milevy Zorić. Nadežda Petrović w młodości przeniosła się do Belgradu i tam uczęszczała do kobiecej szkoły wyższej. Po ukończeniu studiów w 1891 r. pracowała jako wykładowca akademicki do 1893, po czym przeniosła się do Monachium, aby studiować u słoweńskiego artysty Antona Ažbe. W latach 1901–1912 wystawiała swoje prace w wielu miastach w całej Europie.
W późniejszych latach życia Petrović stworzyła tylko kilka prac. W 1912 roku zgłosiła się na ochotnika, aby zostać pielęgniarką po wybuchu wojen bałkańskich. Była pielęgniarką do 1913, kiedy zachorowała na tyfus i cholerę. Za swoją działalność została uhonorowana Medalem za Odwagę i Orderem Czerwonego Krzyża. Po wybuchu I wojny światowej została ponownie pielęgniarką. Zmarła na tyfus w szpitalu w Valjevie. Jej wizerunek znalazł się na banknocie o nominale 200 dinarów serbskich. thumb|250px|Nadežda Petrović, Dereglije na Savi (1907)
Przypisy
Bibliografia Uzelac, Sonja Briski (2003). „Visual Arts in the Avant-gardes Between the Two Wars”. In Djurić, Dubravka; Šuvaković, Miško. Impossible Histories: Historical Avant-gardes, Neo-avant-gardes, and Post-avant-gardes in Yugoslavia, 1918–1991. Cambridge, Massachusetts: MIT Press. .
Kategoria:Ludzie urodzeni w Čačaku Kategoria:Pielęgniarki Kategoria:Serbscy malarze impresjoniści Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Zmarli na tyfus plamisty Kategoria:Zmarli w 1915