Francesco Maria Sforza Pallavicino SJ (ur. 28 listopada 1607 w Rzymie, zm. 5 czerwca 1667 tamże) – włoski kardynał.
Życiorys Urodził się 28 listopada 1607 roku w Rzymie, jako syn Alessandra Pallaviciniego i Francesci Sforza. Studiował w Collegio Romano, gdzie uzyskał doktoraty z filozofii i teologii. Po przyjęciu święceń kapłańskich został referendarzem Trybunału Obojga Sygnatur, a w 1637 roku wstąpił do zakonu jezuitów. Następnie został wykładowcą i członkiem komisji mającej ocenić działalność Corneliusa Jansena (był jednym z nielicznych, który sprzeciwił się uznania tez jansenizmu za herezję). 9 kwietnia 1657 roku został kreowany kardynałem in pectore. Jego nominacja na kardynała diakona została ogłoszona 10 listopada 1659 roku i nadano mu kościół tytularny San Salvatore in Lauro. Był również członkiem inkwizycji rzymskiej. Zmarł 5 czerwca 1667 roku w Rzymie.
Wybrana twórczość thumb|Francesco Maria Sforza Pallavicino. Vera concilii tridentini historia. Antwerpia: Officina Plantiniana, 1670.
Francesco Maria Sforza Pallavicino: Assertiones theologicæ, Rzym, 1649-1652.
Francesco Maria Sforza Pallavicino: Avvertimenti grammaticali per chi scrive in lingua italiana, 1661.
Francesco Maria Sforza Pallavicino: Della vita di Alessandro VII, Prato, Nella Tipografia dei F.F. Giaccheti, 1839–1840, voll. 1-2.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1607 Kategoria:Zmarli w 1667 Kategoria:Włoscy kardynałowie XVII wieku Kategoria:Kardynałowie z nominacji Aleksandra VII Kategoria:Ludzie urodzeni w Rzymie