Kazimierz Karłowski (ur. 3 marca 1895, zm. 9 października 1976Władysław Pawelczak, Metropolitalny Sąd Duchowny w Poznaniu w latach 1945-1985, w: Poznańskie Studia Teologiczne, nr 7/1992, s. 270-271, ISSN 0209-3472) – polski ksiądz, teolog i prawnik, profesor w Arcybiskupim Seminarium Duchownym w Poznaniu.
Życiorys Był synem Kazimierza Eugeniusza Witolda Karłowskiego (1852-1917) i Izabeli Studniarskiej (1867-1944)Sejm Wielki, Kazimierz Karłowski h. Prawdzic (ID: sw.22412). Święcenia kapłańskie otrzymał 22 września 1917. Doktoryzował się na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Wrocławskiego, w 1923 został profesorem teologii moralnej na Arcybiskupim Seminarium Duchownym w Gnieźnie, a od 1 października 1924 był profesorem tego samego przedmiotu na Arcybiskupim Seminarium Duchownym w Poznaniu. Od 1 października 1928 do wybuchu II wojny światowej był profesorem prawa kanonicznego poznańskiego seminarium. Od 1928 do 1939 sprawował ponadto funkcję wicedyrektora tej uczelni. Kardynał August Hlond ustanowił go oficjałem 1 grudnia 1933 (w 1946 kardynał Walenty Dymek zatwierdził go na tym stanowisku). Po zakończeniu II wojny światowej był redaktorem w miesięczniku Wiadomości Duszpasterskie. W 1946 został kanonikiem gremialnym Kapituły Metropolitalnej Poznańskiej, a w rok później prałatem honorowym Jego Świątobliwości. Pochowany został na cmentarzu na Miłostowie (pole 4, kwatera kanoników kapituły metropolitalnej)Informacje na stronie um.poznan.pl.
Zainteresowania naukowe Naukowo zajmował się prawem małżeńskim, procesem małżeńskim i analizą wyroków Roty Rzymskiej.
Rodzina Miał rodzeństwo: Tadeusza (1893-1936), Gabrielę (1896-1985), Krzysztofa (1901-1921) oraz Izabelę Barcikowską (1903-1981).
Przypisy
Kategoria:Polscy teolodzy Kategoria:Polscy prawnicy Kategoria:Duchowni archidiecezji poznańskiej Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1976 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Miłostowo w Poznaniu