24 Dywizja Strzelców – związek taktyczny piechoty Armii Czerwonej okresu wojny domowej w Rosji i wojny polsko-bolszewickiej.
Formowanie i walki Powołana została 26 lipca 1918 roku na mocy rozkazu Rady Rewolucyjno-Wojskowej 1 Armii Frontu Wschodniego z jednostek ochotniczych z Samary, Symbirska i Sengileja jako 1 Symbirska Dywizja Piechoty. 18 listopada 1918 roku przemianowana została w 24 Symbirską Dywizję Strzelecką. Odznaczyła się w walkach na Powołżu, uzyskując miano „żelaznej”. W maju 1920 została przerzucona na front polski. W czerwcu 1920 bezskutecznie atakowała pozycje 9 Dywizji Piechoty pod Rzeczycą. Podczas letniej ofensywy Armii Czerwonej toczyła walki m.in. pod Mozyrzem, Łuckiem i Sokalem. 8 sierpnia została pokonana przez 1 Dywizję Piechoty Legionów pod Świniuchami. 23 września poniosła duże straty w walce z 8 Brygadą jazdy pod Zasławiem. Po podpisaniu rozejmu z Polską walczyła z oddziałami atamana Petlury na Ukrainie.
Struktura organizacyjna Skład na dzień 12 lipca 1920 dowództwo dywizji 70 Brygada Strzelców 208 pułk strzelców 209 pułk strzelców 210 pułk strzelców 71 Brygada Strzelców 211 pułk strzelców 212 pułk strzelców 213 pułk strzelców 72 Brygada Strzelców 214 pułk strzelców 215 pułk strzelców 216 pułk strzelców im. Lenina 2 pułk kawalerii
Dowódcy dywizji N. Kozyriew (V 1920 – I 1921)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Radzieckie dywizje piechoty Kategoria:Sowieckie dywizje strzelców z okresu wojny polsko-bolszewickiej