Boris Jakowlewicz Gulko (ros. Борис Яковлевич Гулько, ur. 1897 w Żytomierzu, zm. 23 lutego 1939 w Moskwie) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, starszy major bezpieczeństwa państwowego.
Życiorys W 1919 został członkiem RKP(b), od 1921 pracował w organach bezpieczeństwa, zajmował kierownicze stanowiska w Czece i GPU guberni wołyńskiej i jekaterynosławskiej oraz GPU Ukraińskiej SRR. W 1924 został pełnomocnikiem Wydziału Ekonomicznego, później szefem Wydziału Kontrwywiadowczego Pełnomocnego Przedstawicielstwa (PP) OGPU w Dalekowschodnim Okręgu Wojskowym, następnie pełnomocnikiem Wydziału Kontrwywiadowczego i Wydziału Informacyjnego PP OGPU w Azji Środkowej. Od 1931 pracował w centrali OGPU ZSRR w Moskwie, w Wydziale Operacyjnym jako pomocnik szefa oddziału, pomocnik i zastępca szefa wydziału, 1936–1938 był zastępcą szefa Wydziału 1/Wydziału Ochrony GUGB NKWD ZSRR w stopniu starszego majora bezpieczeństwa państwowego.
3 października 1938 został aresztowany, 22 lutego 1939 skazany na śmierć przez Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR i następnego dnia rozstrzelany. Jego prochy pochowano na Cmentarzu Dońskim. 5 września 1956 pośmiertnie go zrehabilitowano.
Bibliografia https://www.hrono.ru/biograf/bio_r/1937_g.php (ros.) [dostęp 2019-04-14] Martyrolog rozstrzelanych w Moskwie i obwodzie moskiewskim (ros.) [dostęp 2019-04-14] Informacje na stronie centrasia.org. (ros.) [dostęp 2019-04-14]
Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Funkcjonariusze Czeki Kategoria:Funkcjonariusze NKWD Kategoria:Ludzie urodzeni w Żytomierzu Kategoria:Ofiary wielkiej czystki Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Dońskim w Moskwie Kategoria:Starsi majorowie bezpieczeństwa państwowego Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1939