Albin Olejnik (ur. 1 marca 1894 w Kołodziejówce, zm. 20–22 kwietnia 1940 w Katyniu) – kapitan artylerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Urodził się we wsi Kołodziejówka, w ówczesnym powiecie skałackim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Michała i Marii z Tomczuków. 28 czerwca 1914, po zdanym egzaminie dojrzałości, zakończył naukę w klasie VIIIa c. k. Wyższego Gimnazjum I z językiem wykładowym polskim w Tarnopolu. Student prawa.

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był 12 pułk artylerii polowej. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 lutego 1918 w korpusie oficerów artylerii polowej i górskiej.

W 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Służył w 6 pułku artylerii polowej. Za walki w szeregach 6 pap otrzymał Krzyż Walecznych. 19 stycznia 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika artylerii z „grupy byłej armii austro-węgierskiej”. W 1921 ukończył kurs dowódców dywizjonów w Toruniu. W 1923 w służył w 9 pułku artylerii polowej. W 1924 jako oficer nadetatowy 9 pap został przeniesiony do 2 dywizjonu pociągów pancernych. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień kapitana ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 32. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W kwietniu 1928 został przeniesiony z 9 pułku artylerii polowej do 2 dywizjonu pociągów pancernych. W 1931 był dowódcą 1 pociągu pancernego. W 1934 będąc oficerem 2 dywizjonu pociągów pancernych został „zwolniony z zajmowanych stanowisk z pozostawieniem bez przynależności służbowej z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy” Okręgu Korpusu Nr V. Z dniem 31 lipca tego roku został przeniesiony w stan spoczynku.

Po zwolnieniu z wojska pracował w starostwie powiatowym Biała Podlaska w wydziale wojskowym. W przededniu wojny został zmobilizowany. 18 września 1939 podczas ewakuacji urzędów z wojskową dokumentacją do Rumunii został wzięty do niewoli w okolicach Skałatu. Początkowo przetrzymywany w Starobielsku (skąd rodzina otrzymała kartę pocztową) a następnie przewieziony do obozu w Kozielsku. Według stanu z grudnia 1939 był jeńcem kozielskiego obozu. Z Kozielska rodzina otrzymała dwie karty pocztowe. Między 19 a 21 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 036/4 poz 28, nr akt 4783 z 16 kwietnia 1940. Został zamordowany między 20 a 22 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943 wpis w księdze czynności z 4 maja 1943. Figuruje liście AM-189-880 i Komisji Technicznej PCK GARF-21-0880.. Przy szczątkach Olejnika w mundurze oficerskim znaleziono: trzy karty pocztowe, zaświadczenie o szczepieniach obozowych i medalikAuswaertiges Amt – Amtliches Material Zum Massenmord Von Katyn, Berlin 1943, s.189.. Krewni w 1947 i 1967 poszukiwali informacji przez Biuro Informacji i Badań Polskiego Czerwonego Krzyża w Warszawie.

Był żonaty z Olgą z Kuchtów, z którą miał synów Zdzisława i Jerzego.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majoraDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i Odznaczenia Krzyż Walecznych Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Krzyż Kampanii Wrześniowej – pośmiertnie 1 stycznia 1986. Odznaka „Znak Pancerny” nr 526 – 11 listopada 1933 austro-węgierskie Srebrny Medal Waleczności 1 klasy Srebrny Medal Waleczności 2 klasy Brązowy Medal Waleczności Krzyż Wojskowy Karola

Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu

Przypisy

Bibliografia

Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1924 Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928

Kategoria:Absolwenci Gimnazjum im. Wincentego Pola w Tarnopolu Kategoria:Kapitanowie artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Obrońcy Polski przed agresją ZSRR (1939) Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 r. Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni odznaką „Znak Pancerny” Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1940