Royal Malta Fencible Regiment () – batalion piechoty w składzie British Army, istniejący od 1815 do 1861 na Malcie, wówczas kolonii Korony Brytyjskiej. Pułk został zrekrutowany i zorganizowany przez rezolutnego i odważnego Korsykanina Francesco Rivarolę w 1815 roku; Rivarola okazał się lojalny wobec Korony Brytyjskiej w walce z Francją. W 1861 pułk został rozwiązany jako jednostka piechoty, i przekształcony w obronny pułk artylerii nadbrzeżnej, znany jako Royal Malta Fencible Artillery.
Mundur Umundurowanie żołnierzy pułku było takie samo, jak reszty brytyjskiej armii, a mundury wszystkich stopni stanowiła dopasowana szkarłatna tunika z ogonami, niebieskimi wyłogami i złotymi galonami dla oficerów, ciemnoniebieskie/szare spodnie, lub takież białe dla oficerów, oraz nakrycia głowy, będące standardowym czarnym czako piechoty o różnych wzorach wydawanych armii brytyjskiej w czasie ustanawiania jednostki. Odznaka na czako była wzorowana na brytyjskiej standardowej ośmioramiennej gwieździe piechoty, z herbem maltańskim pośrodku i otaczającym go tytułem pułku. W 1989 MaltaPost wydała serię znaczków, z których 4-centowy przedstawia oficera pułku w mundurze z 1839.
Zadanie pułku Jednostki armii brytyjskiej nazwane Fencibles były zwykle lokalnymi siłami zorganizowanymi do obrony bezpośredniej miejscowości, i były powszechne w Zjednoczonym Królestwie. Wiele szlacheckich rodzin Malty zapewniło pułkowi oficerów.
Organizacja i dyslokacja jednostki Pułk początkowo składał się z dziesięciu kompanii żołnierzy maltańskich, były one rozmieszczone na głównej wyspie Malta, z siedmioma bazującymi na terenach wchodzących w skład garnizonu na obszarze Valletty. Trzy kompanie zostały przeszkolone jako artyleria nadbrzeżna i zostały ulokowane w stałych punktach obronnych w St. Julian’s, Marsaxlokk i Saint Paul’s Bay oraz wokół nich.
W 1817 jednostka została zredukowana do sześciu kompanii, z których każda dowodzona była przez kapitana. Pułk zasilił siły policyjne na wyspie i zapewnił młodym oficerom rolę adiutantów lokalnych dowódców policji. Jednak w 1821 jednostka otrzymała ogólne obowiązki wojskowe, rezygnując z zadań policyjnych.
W 1835 w artykule w „United Services Journal” umieszczono siłę jednostki na 468 pozycji; w 1836 „Statistics of the Colonies of the British Empire” podały dużo więcej szczegółów na temat składu Royal Malta Fencible Regiment, a to: jeden dowódca pułku jeden major jeden porucznik adiutant 6 kapitanów 6 poruczników 6 chorążych jeden skarbnik jeden kwatermistrz jeden chirurg jeden pomocnik chirurga jeden starszy sierżant sztabowy 6 sierżantów sztabowych jeden starszy dobosz jeden sekretarz skarbnika jeden sergeant school master 4 starszych sierżantów 14 sierżantów 24 kaprali 11 doboszów 444 szeregowców.
21 listopada 1838 generał porucznik sir , gubernator Malty i dowódca garnizonu maltańskiego, podczas parady na Floriana Parade Ground przekazał pułkowi sztandar i znaki pułkowe. Pułk w paradzie prowadził Lieutenant Colonel markiz Guiseppe de Piro.
Między 1829 a 1839 poziom obsady oficerskiej jednostki pozostał dość stabilny, a mianowicie: dowódca pułku (pułkownik) – w 1829 i 1839 był to hrabia Francesco Rivarola, który służył aktywnie z Royal Sicilian Regiment zastępca dowódcy (podpułkownik/major) – w 1829 i 1839 był to markiz Guiseppe de Piro 6 kapitanów 7-8 poruczników (w tym adiutant) 6-7 chorążych skarbnik kwatermistrz chirurg i jego asystent
3 stycznia 1862 r. The New York Times doniósł o wykładzie kapitana Petriego z United Service Institution w Londynie, który potwierdził, że pułk nadal składa się z sześciu liniowych kompanii i personelu, do momentu informacji w gazecie pułk przestał istnieć jako jednostka piechoty i stał jednostką artyleryjską garnizonu – Royal Malta Fencible Artillery.
Przypisy
s.108-111
Kategoria:Historia Malty Kategoria:Piechota maltańska