Duszkowo (; ) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie wołożyńskim, w sielsowiecie Raków.

Znajdują się tu drewniana kaplica pounicka (obecnie prawosławna) pw. św. Mikołaja z 1803 r. i ruiny kilku murowanych obiektów, m.in. XIX-wiecznej kaplicy grobowej generała Karola Morawskiego.

Historia W czasach zaborów folwark i wieś w gminie Raków, w powiecie mińskim, w guberni mińskiej Imperium Rosyjskiego. W 1870 roku własność Bułhaków.

W latach 1921–1945 majątek i wieś leżały w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921–1922), w Ziemi Wileńskiej (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926)., w powiecie stołpeckim, a od 1927 w powiecie mołodeckim, w gminie RakówDz.U. z 1925 r. nr 67, poz. 472., tuż przy granicy ze Związkiem Sowieckim. Mieściła się tu wówczas placówka 2 Batalionu Celnego (1921 - 1922), a później strażnica KOP „Duszków”. Znajdowała się tu także wieża, ze szczytu której można było obserwować Mińsk.

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwały: wieś – 348 osób, 45 było wyznania rzymskokatolickiego a 303 prawosławnego. Jednocześnie 9 mieszkańców zadeklarowało polską a 339 białoruską przynależność narodową. Było tu 57 budynków mieszkalnych. W 1931 w 65 domach zamieszkiwało 427 osób. majątek https://www.google.com/maps/place/53%C2%B056'00.1%22N+27%C2%B000'27.3%22E/@53.933347,27.007593,17z/data=!3m1!4b1!4m4!3m3!8m2!3d53.933347!4d27.007593?entry=ttu – 82 osoby, 46 było wyznania rzymskokatolickiego a 36 prawosławnego. Jednocześnie 31 mieszkańców zadeklarowało polską a 51 białoruską przynależność narodową. Były tu 4 budynki mieszkalne. W 1931 w 6 domach zamieszkiwało 76 osób.

Wierni należeli do parafii prawosławnej w Rakowie. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Rakowie i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Rakowie.

W dwudziestoleciu międzywojennym leżało w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie mołodeckim, tuż przy granicy ze Związkiem Sowieckim. Mieściła się tu wówczas placówka 2 batalionu celnego (1921 - 1922), a później strażnica KOP „Duszków”. Znajdowała się tu także wieża, ze szczytu której można było obserwować Mińsk.

Miejscowość pojawia się na kartach powieści Sergiusza Piaseckiego Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia Duszkowo na mapie WIG

Kategoria:Wsie w rejonie wołożyńskim Kategoria:Majątki w powiecie mołodeckim (II Rzeczpospolita) Kategoria:Majątki w powiecie stołpeckim (II Rzeczpospolita)