Mieczysław Andrzejewski (ur. 23 listopada 1884 w Kobylinie, zm. 1940) – komendant Polskiej Organizacji Wojskowej Zaboru Pruskiego, powstaniec wielkopolski, kapitan Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życie Urodził się 27 listopada 1884 w Kobylinie, pow. krotoszyński, w rodzinie kupca Wincentego i Marii z Radowiczów. Ukończył sześcioklasową szkołę w Żerkowej i Gimnazjum Fryderyka Wilhelma w PoznaniuCzy wiesz kto to jest? Uzupełnienia i sprostowania, pod red. Stanisława Łozy, Warszawa 1939, s. 4.. W latach 1900–1901 ukończył 6 semestrów z zakresu agronomii, geodezji i melioracji rolnych w Akademii Rolniczej w Poppelsdorf k. Bonn. Odbył praktykę w przedsiębiorstwie melioracji rolnej w Heynau (obecnie Chojnów) na Dolnym Śląsku. W tym czasie organizował gniazdo Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Bochum. W latach 1904–1905 zajmował stanowisko inżyniera magistrackiego w Szczecinie. Kontynuował także swoją działalność w „Sokole”, razem z Karolem Rzepeckim założył tam w 1905 gniazdo organizacji. W latach 1906–1907 odbył roczną służbę wojskową w 2 pułku grenadierów w Szczecinie. W latach 1908–1913 pracował w Poznaniu. Od 1913 prowadził własne przedsiębiorstwo w Poznaniu z filiami w Ostrowie Wielkopolskim i WieluniuKandziora Karol, Działalność P.O.W. w Poznaniu. Przyczynek do historii Polskiej Organizacji Wojskowej zaboru pruskiego w latach 1918/19, Warszawa 1939, s. 62..

Podczas I wojny światowej służył w armii niemieckiej, najpierw na froncie zachodnim walczył m.in. pod Verdun i został dwukrotnie ranny. Od 1916 służył najpierw na froncie włoskim, następnie rumuńskim i rosyjskim. W maju 1918 przeniesiony do Poznania. Od września 1918 członek POW zaboru pruskiego. Od 14 listopada 1918 sprawował po Wincentym Wierzejewskim funkcję komendanta POW, podlegając ppor. Mieczysławowi Paluchowi, odpowiedzialnego za sprawy POW ZP w Komisariacie Naczelnej Rady Ludowej. Przyczynił się do zorganizowania tzw. oddziału wywiadowczo-wykonawczego, który kierował członków organizacji do formowania oddziałów Służby Straży i Bezpieczeństwa. Brał udział w zajmowaniu koszar i dworca głównego w Poznaniu i stacji lotniczej na Ławicy. 7 lutego 1919 mianowany ppor. przez Komisariat NRLBogusław Polak, Andrzejewski Mieczysław (1884–?), [w:] Powstańcy wielkopolscy. Biogramy uczestników powstania wielkopolskiego 1918–1919, t. XIII, red. B. Polak, Poznań 2010, s. 24 s. 25..

Po powstaniu wielkopolskim adiutant Wojciecha Korfantego, komisarza NRL, a od kwietnia 1919 instruktor POW Górnego Śląska. Wziął czynny udział w I powstaniu śląskim, w szeregach Bytomskiego Pułku Strzelców. Służył w Wojsku Polskim jako dowódca kompanii w 8 pułku strzelców wielkopolskich w 62. pułku piechoty (VIII 1919 – IV 1920), uczestniczył z nim w zajmowaniu Pomorza Gdańskiego, m.in. Nakła i Bydgoszczy. Następnie został zastępcą dowódcy 2 batalionu w 59 pułku piechoty. Brał udział w ofensywie wojsk polskich na Kijów, następnie w działaniach odwrotowych. 23 lipca 1920 ciężko ranny nad ujściem rzeki Szczary do Niemna podczas kierowania kontratakiem swego baonuKandziora Karol, Działalność P.O.W. w Poznaniu ..., s. 63.. Po leczeniu w szpitalu wrócił do 8 pułku strzelców wielkopolskich. 31 marca 1922 r. zwolniony do rezerwy w stopniu kapitana, kierował poniemieckim majątkiem Udzierz (pow. Świecie). W 1928 pracował jako prokurent w firmie Związkowa Centrala Maszyn w Poznaniu. W latach 30. pracował także jako klasyfikator gruntów Pomorskiej Izby Skarbowej w Grudziądzu.

10 stycznia 1921 ożenił się z Zofią z JasińskichCzy wiesz kto to jest? ..., s. 4.. Zmarł w 1940Portal – Uczestnicy Powstania Wielkopolskiego – baza on-line – Mieczysław Andrzejewski..

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 745 – 8 kwietnia 1921 „za walki z niemcami w Poznańskiem” Krzyż Niepodległości – 19 czerwca 1938 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych dwukrotnie Srebrny Krzyż Zasługi 24 grudnia 1928 „za zasługi położone w powstaniu Wielkopolskiem”M.P. z 1928 r. nr 297, poz. 732.

Przypisy

Bibliografia Kandziora Karol, Działalność P.O.W. w Poznaniu. Przyczynek do historii Polskiej Organizacji Wojskowej zaboru pruskiego w latach 1918/19, Warszawa 1939, s. 62–63.

Bogusław Polak, Andrzejewski Mieczysław (1884–?), [w:] Powstańcy wielkopolscy. Biogramy uczestników powstania wielkopolskiego 1918–1919, t. XIII, red. B. Polak, Poznań 2010, s. 24–25. .

Linki zewnętrzne IPN POWSTANIE WIELKOPOLSKIE 1918–1919 – wybór biogramów, ANDRZEJEWSKI Mieczysław Portal – Uczestnicy Powstania Wielkopolskiego – baza on-line – Mieczysław Andrzejewski

Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Zaboru Pruskiego Kategoria:Członkowie Towarzystwa „Sokół” Kategoria:Ludzie urodzeni w Kobylinie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej Kategoria:Polskie tajne organizacje wojskowe 1908–1918 Kategoria:Uczestnicy I powstania śląskiego Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Żołnierze Armii Wielkopolskiej