Biedronka hieroglifka (Coccinella hieroglyphica) – gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych. Zamieszkuje Europę, północną część Azji i Amerykę Północną.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1758 roku przez Karola Linneusza w dziesiątym wydaniu Systema Naturae. Część autorów wyróżnia w jego obrębie dwa podgatunki: Coccinella hieroglyphica hieroglyphica Linnaeus, 1758 Coccinella hieroglyphica mannerheimi Mulsant, 1850
Ten drugi opisany został po raz pierwszy w 1837 roku przez Williama Kirbyego pod nazwą Coccinella tricuspis. Nazwa ta okazała się jednak młodszym homonimem i w związku z tym George Robert Crotch zastąpił ją w 1871 roku nazwą Coccinella kirbii. Za ważny uznaje się epitet mannerheimi, który wprowadził wcześniej, w 1850 roku Étienne Mulsant na cześć Carla Gustafa Mannerheima. Synonimizacji C. kirbii z C. mannerheimi dokonał w 1874 roku Crotch. Synonimizację C. h. mannerheimi z podgatunkiem nominatywnym proponował w 1985 roku Robert Gordon, ale część późniejszych autorów odrzuciło ten krok.
Morfologia thumb|left|Imago formy czarnej thumb|left|Imago, widok z boku Chrząszcz o krótkim, owalnym, silnie wypukłym ciele długości od 3,5 do 5 mm. Głowę ma czarną z parą żółtych plam przy oczach. Przedplecze jest czarne, co najwyżej jego przednie kąty mają żółtą barwę. Typowo pokrywy mają tło żółte do lekko różowawego z mniej lub bardziej wydłużonymi plamami barwy czarnej. Wzór jest jednak bardzo zmienny – plamy mogą się zlewać w rozgałęziające się wstęgi, a nawet cały osobnik może być czarny. Śródpiersie jest na przedzie niewcięte, a jego wyrostek ma parę niedochodzących do przedniej krawędzi żeberek. Epimery śródpiersia są ubarwione czarno. Odnóża są w całości czarne.
Ekologia i występowanie thumb|Poczwarka Owad ten jest aktywny od maja do późnej jesieni, przy czym najliczniej obserwuje się go w czerwcu. Preferuje śródleśne torfowiska, ale spotykany jest też na wilgotnych wrzosowiskach i polanach oraz bagnistych łąkach. Jego ofiarami padają mszyce żerujące na niskich sosnach, krzaczastych brzozach i olszach, a także bylinach i trawach. Zimowanie odbywa w martwej materii roślinnej pod sosnami i brzozami.
Gatunek holarktyczny. Podgatunek nominatywny ma zasięg eurosyberyjski; w Europie znany jest z Hiszpanii, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Luksemburga, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Białorusi, Ukrainy, Węgier, Rumunii oraz europejskiej części Rosji, a w Azji z syberyjskiej części Rosji i Kazachstanu. W Polsce jest rzadko spotykany.
Podgatunek C. h. mannerheimi podawany jest z dalekowschodniej części Rosji (w tym z Sachalinu), Mongolii, północnych Chin, Korei Północnej, Korei Południowej oraz nearktycznej Ameryki Północnej.
Przypisy
Kategoria:Biedronkowate Kategoria:Chrząszcze Ameryki Północnej Kategoria:Chrząszcze Azji Środkowej Kategoria:Chrząszcze Chin Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Korei Kategoria:Chrząszcze Mongolii Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1758 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza