Adalia conglomerata – gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1758 roku przez Karola Linneusza w dziesiątym wydaniu Systema Naturae pod nazwą Coccinella vigintiduopunctata. W 1979 roku wyznaczony został przez Stiepana Jabłokowa-Chnzoriana gatunkiem typowym nowego podrodzaju Adalia (Adaliomorpha).

Morfologia thumb|left|Imago na roślinie Chrząszcz o szerokim, owalnym ciele długości od 3 do 4,5 mm. Głowę ma czarną z dużą, żółtą plamą na środku. Plamy na żółtym przedpleczu zlewają się M-kształtnie. Tarczka jest prawie równoboczna, niewielkich rozmiarów, czarno ubarwiona. Na żółtych pokrywach występuje czarna, szeroka wstęga wzdłuż szwu oraz czarne plamy – typowo jest ich po sześć na każdej pokrywie, ale niektóre mogą zanikać, łączyć się ze sobą, bądź też łączyć się ze wspomnianą wstęgą przyszwową. Barwa odnóży jest żółta. Stopy mają na pazurkach wąski, mały i słabo dostrzegalny ząb dodatkowy. Spodnia strona ciała jest ciemna oprócz odwłoka, który część segmentów ma żółtych, a pozostałe o jasnych brzegach. Na wypukłym przedpiersiu brak jest żeberek. Linia udowa na pierwszym segmencie odwłoka nie osiąga wierzchołkiem jego przedniego brzegu.

Ekologia i występowanie Owad o typie rozsiedlenia borealno-górskim. Bytuje na drzewach iglastych, preferując świerki, ale w górach przebywa także na modrzewiach i kosodrzewinie. W Polsce jest stosunkowo rzadko spotykany.

Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Francji, Belgii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy oraz europejskiej części Rosji. W Azji notowany jest z syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji, Mongolii, Chin i Japonii. W Fennoskandii dochodzi na północ za koło podbiegunowe.

Przypisy

Kategoria:Biedronkowate Kategoria:Chrząszcze Chin Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Japonii Kategoria:Chrząszcze Mongolii Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1758 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza