Stanisław Andrzej Łukasiewicz (ur. 21 czerwca 1929 w Łodzi, zm. 28 maja 2019 w Calgary) – inżynier, wynalazcawspółtwórca patentów PL122127 (B1) oraz CA2678232C/US8991104B2, profesor dr hab. Politechniki Warszawskiej oraz profesor Uniwersytetu w Calgary. Specjalista w dziedzinie wytrzymałości materiałów, konstrukcji cienkościennych, metod pompowania ropy naftowej i konstrukcji pneumatycznych. W latach 1978–1980 był przewodniczącym Oddziału Warszawskiego Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej.
Życiorys Urodził się w roku 1929 w Łodzi, jako syn architekta Stanisława Franciszka Łukasiewicza. W roku 1952 ukończył Politechnikę Warszawską, tam uzyskał doktorat (1961) oraz habilitację (1967) i do roku 1980 pracował jako profesor na Wydziale MEiL. W latach 1966, 1974 i 1978 Polska Akademia Nauk nagrodziła jego praceopublikowane prace: nagrodą imienia Feliksa Jasińskiego. W roku 1981 przebywał z rodziną jako profesor wizytujący na Uniwersytecie w Calgary i nie wrócił po ogłoszeniu stanu wojennego. W roku 1985 uzyskał tam tenure i pracował jako profesor do przejścia na emeryturę w roku 2007.
Publikacje Stanisław Łukasiewicz jest autorem wielu prac z dziedziny mechaniki w tym znaczącej monografii , wydanej również po angielsku jako
i rosyjsku
Dla przemysłu wydobywczego ropy naftowej opracował nowatorską metodę analizy ukośnych i zakrzywionych odwiertów: Dynamic Behavior of the Sucker Rod String in the Inclined Well doi:10.2118/21665-MS.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Zmarli w 2019