thumb|200px|Makieta kolonii, 1914 Darmstädter Künstlerkolonie – kolonia artystyczna w Darmstadt, założona w 1899 roku przez wielkiego księcia Hesji Ernesta Ludwika na wzgórzu Mathildenhöhe; pierwszymi członkami kolonii byli artyści secesji: Peter Behrens (1868–1940), (1878–1947), (1871–1938), Hans Christiansen (1866–1945), (1872–1949), (1878–1902) i Joseph Maria Olbrich (1867–1908).
W 2021 roku kolonia na Mathildenhöhe została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Historia Kolonia została założona w 1899 roku przez wielkiego księcia Hesji Ernesta Ludwika (1868–1937). Książę zaprosił do Darmstadt siedmiu artystów z Monachium, Paryża i Wiednia: Peter Behrens (1868–1940), (1878–1947), (1871–1938), Hans Christiansen (1866–1945), (1872–1949), (1878–1902) i Joseph Maria Olbrich (1867–1908). Przez trzy lata wypłacał im pensje.
Artyści, którzy cieszyli się wolnością twórczą, zobowiązani byli do wystawiania swoich prac na wystawach, także dla potencjalnych kupujących. Niektórzy z artystów otrzymali ziemie na wzgórzu Mathildenhöhe, gdzie wznosili dla siebie domu często własnego projektu. Domu te zostały zaprezentowane jako nowoczesne dzieła sztuki – z wnętrzami i wyposażeniem autorstwa artystów – na wystawie „Ein Dokument Deutscher Kunst” (tłum. Dokument Niemieckiej Sztuki).
W latach 1899–1914 do kolonii przyjechało 23 artystów. Na architekturę Mathildenhöhe największy wpływ mieli Joseph Maria Olbrich, (1871–1941) i Bernhard Hoetger (1874–1949). Kolonię charakteryzuje zabudowa secesyjna z , salą wystawienniczą i gmachem z atelier artystów.
W sąsiedztwie kolonii książę Ernest Ludwik założył manufakturę porcelany, którą prowadził (1854–1938), manufakturę szkła artystycznego, którą kierował (1865–1949), oraz drukarnię „Ernst Ludwig-Presse” prowadzoną przez braci Kleukensów: (1878–1956) i (1880–1954). Kolonia zapoczątkowała nową formę współpracy między pomiędzy artystami a przemysłem, która później była kontynuowana przez Deutscher Werkbund.
thumb|upright|Fotel projektu J. M. Olbricha Prace użytkowe i artystyczne wszystkich artystów wystawiano na regularnie organizowanych wystawach w 1901, 1904, 1908 i 1914 roku. W 1904 roku na potrzeby wystawy wzniesiono tzw. Drei-Häuser-Gruppe projektu Olbricha. Z okazji wystawy w 1908 roku powstały i sala wystawiennicza. Wystawy przestały być organizowane wraz z wybuchem I wojny światowej, a kolonia została formalnie rozwiązana w 1929 roku. Przez lata pozostawała w zapomnieniu aż do lat 50. XX w., kiedy zaczęto interesować się secesją. Zainteresowanie kolonią, jej twórcami i ich pracami odżyło po zorganizowanej w 1976 roku wystawie retrospektywnej.
W 1990 roku otwarto Museum Künstlerkolonie Darmstadt (MKKD), dokumentujące działalność kolonii, w którego zbiorach znajdują się obrazy, rzeźby, grafiki, meble, tekstylia, modele architektoniczne, wyroby ceramiczne i jubilerskie zaprojektowane i wykonane przez artystów kolonii.
W 2021 roku kolonia na Mathildenhöhe została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Artyści W latach 1899–1914 kolonię tworzyli: Peter Behrens (1899–1903) (1899–1903) (1899–1902) Hans Christiansen (1899–1902) (1903–1906) Daniel Greiner (1903–1906) (1899–1906) (1903–1905) Bernhard Hoetger (1911–1914) (1899–1902) (1907–1918) (1907–1918) (1913–1918) Edmund Körner (1911–1916) (1911–1929) (1906–1914) Joseph Maria Olbrich (1897–1908) (1913–1921) (1911–1925) (1906–1912) (1906–1914) (1906–1912) (1913–1921)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Darmstadt Kategoria:Secesja Kategoria:Sztuka niemiecka Kategoria:Grupy artystyczne Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019 Kategoria:Obiekty z listy dziedzictwa UNESCO w Niemczech