Johannes Haarklou (ur. 13 maja 1847 w Førde, zm. 26 listopada 1925 w Grefsen koło Oslo) – norweski organista i kompozytor epoki romantyzmu. Jako krytyk muzyczny wywarł wpływ na norweskie życie muzyczne.
W swojej twórczości prezentował styl odmienny od Edvarda Griega (początkowo pozostawał pod jego wpływem) i Johana Svendsena. Jego kompozycje prezentują różne gatunki (napisał m.in. muzykę do dramatu Sigurd Slembe Bjørnstjerna Bjørnsona). W utworach fortepianowych stosował stylizację tańców norweskich. W późniejszym okresie twórczości częściej wykorzystywał polifonię.
Życiorys Początkowo uczył się gry na organach i harmonii w Drammen u Christiana Cappelena oraz kontrapunktu u Ludviga Mathiasa Lindemana w Oslo. Następnie kształcił się, w latach 1873-1875 w konserwatorium w Lipsku, gdzie jego nauczycielami byli Ernst Friedrich Eduard Richter, Salomon Jadassohn oraz Hermann Kretzschmar. W 1876 kontynuował naukę u Friedricha Kiela i Carla Augusta Haupta w Berlinie. W 1878 w Bergen odbył się jego pierwszy koncert, na którym wystąpił jako organista. W latach 1880–1882 piastował stanowisko organisty kościoła w Sagene, dzielnicy Oslo. Następnie, do 1920, pracował jako organista w kościele w Gamle Aker (również w dzielnicy Norwegii). Od 1878 prowadził intensywne życie koncertowe jako instrumentalista; poza tym jego kompozycje były wykonywane w Oslo, Berlinie i Lipsku. W 1899 został redaktorem czasopisma Sangertidende poświęconego śpiewowi. Był również dziennikarzem muzycznym w dziennikach Dagbladet, Fri Presse i Morgenposten.
W 1911 roku odznaczony został Krzyżem Kawalerskim I Klasy Królewskiego Orderu Świętego Olafa.
Wybrane kompozycje thumb|480px|Rękopis partytury IV Symfonii (ostatnie takty w partii kwartetu smyczkowego) Opracowano na podstawie materiału źródłowego: Symfonie 1899: I Symfonia B-dur 1902: II Symfonia d-moll 1919: III Symfonia C-dur 1922: IV Symfonia Es-dur
Koncerty 1917: Koncert fortepianowy op. 47 1922: Koncert skrzypcowy op. 50
Inne utwory orkiestrowe Wariacje na temat norweskiej melodii ludowej na orkiestrę smyczkową op. 3 1898: Marche triomphale op. 7 1902: suita In Westminster Abbey op. 59 1912: Romance na skrzypce i orkiestrę op. 35 1913: Requiem udan Ord op. 46 (Requiem bez słów) 1922: Marche héroïque op. 39 1922: St. Olaf Legende op. 45
Utwory fortepianowe 1896: Musikaliske Momonter op. 16 Poetiske Klaverstykker op. 27 1907: Norske dance op. 31
Utwory skrzypcowe Sonata g-moll op. 41
Utwory organowe Preludia op. 17 1990: Fantasi triomphale op. 36
Utwory wokalne oratorium Skabelsen og Mennesket op. 57 (sł. Henrika Wergelanda) Reformationskantate na chór i orkiestrę Pintsekantate op. 33 na chór i orkiestrę
Opery Fra gamle Dage (wyst. Oslo, 1894) Væringerne i Miklagard (wyst. Trondhiem, 1901) Emigranten (wyst. Oslo, 1903) Marisagnet (wyst. Oslo, 1909) Tyrfing (wyst. Oslo, 1911) Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Kompozytorzy romantyzmu Kategoria:Krytycy muzyczni Kategoria:Norwescy dyrygenci Kategoria:Norwescy dziennikarze Kategoria:Norwescy kompozytorzy Kategoria:Norwescy krytycy Kategoria:Norwescy organiści Kategoria:Urodzeni w 1847 Kategoria:Zmarli w 1925 Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Olafa Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019