Wybory do Parlamentu Europejskiego w Wielkiej Brytanii odbyły się 23 maja 2019 roku. Wybieranych było 73 europarlamentarzystów. Choć posłowie do Parlamentu Europejskiego wybierani są na pięcioletnią kadencję, zgodnie z pozostającym w mocy w dniu wyborów porozumieniem między rządem brytyjskim a władzami Unii Europejskiej, spodziewanym było, że przedstawiciele tego kraju będą zasiadali w europarlamencie nie dłużej niż do 31 października 2019 roku, do kiedy to kraj ten miał opuścić wspólnotę. Ostatecznie brytyjscy europosłowie opuścili Parlament Europejski 31 stycznia 2020 roku.
Tło 29 marca 2017 roku Wielka Brytania wszczęła procedurę opuszczenia Unii Europejskiej (tzw. brexit), która miała zakończyć się nie później niż 29 marca 2019 roku, a więc przed mającymi się odbyć dwa miesiące później wyborami do europarlamentu. Pomimo wynegocjowania Umowy o wystąpieniu z Radą Europejską rząd brytyjski nie zdołał uzyskać w parlamencie brytyjskim poparcia koniecznego do jej ratyfikacji, w związku z czym wystąpił o przedłużenie okresu ratyfikacyjnego. W wyniku porozumienia z przedstawicielami UE kraj miał opuścić wspólnotę najwcześniej jak to możliwe, nie później jednak niż 31 października 2019 roku. Jeżeli nie nastąpiłoby to przed majowymi wyborami do europarlamentu, Wielka Brytania zobowiązana została do przeprowadzenia tych wyborów – w przeciwnym wypadku kraj ten automatycznie opuściłby Unię Europejską 1 czerwca. 7 maja rząd brytyjski ostatecznie potwierdził, że Umowa o wystąpieniu nie zostanie ratyfikowana na czas, by uniknąć wyborów, które w związku z tym się odbędą.
Procedura Na potrzeby wyborów europejskich Wielka Brytania podzielona została na dwanaście okręgów wyborczych – dziewięć w Anglii oraz po jednym dla Szkocji, Walii i Irlandii Północnej. Gibraltar, jako jedyne brytyjskie terytorium zamorskie należące do Unii Europejskiej, włączony został do angielskiego okręgu South West England. W poszczególnych okręgach wybieranych było, proporcjonalnie do liczby ludności, od trzech do dziesięciu parlamentarzystów, łącznie – 73.
W Anglii, Szkocji i Walii stosowana była ordynacja proporcjonalna z zastosowaniem zamkniętych list partyjnych, a mandaty poselskie rozdzielane były metodą D’Hondta. W Irlandii Północnej stosowany był system pojedynczego głosu przechodniego.
Wyniki thumb|250px|Wyniki wyborów Wyniki przedstawione zostały w tabeli. Frekwencja wyniosła 36,7% (wzrost o 1,8% względem 2014 roku). Partia Liczba miejsc Zmiana Liczba głosów % głosów Zmiana (%) Brexit Party 29 +29 31,6 +31,6 Liberalni Demokraci 16 +15 20,3 +13,4 Partia Pracy 10 -10 14,1 -11,3 Partia Zielonych Anglii i Walii 7 +4 12,1 +4,2 Partia Konserwatywna 4 -15 9,1 -14,8 Szkocka Partia Narodowa 3 +1 3,6 +1,1 Change UK 0 0 3,4 +3,4 Partia Niepodległości Zjednoczonego Królestwa 0 -24 3,3 -24,2 Plaid Cymru 1 0 1,0 +0,3 Sinn Féin 1 0 – – Demokratyczna Partia Unionistyczna 1 0 – – Partia Sojuszu Irlandii Północnej 1 +1 – – Socjaldemokratyczna Partia Pracy 0 0 – – Traditional Unionist Voice 0 0 – – Ulsterska Partia Unionistyczna 0 -1 – – Pozostałe partie i kandydaci niezależni 0 0 1,5 -3,7 Łącznie 73
Uwagi
Przypisy
Kategoria:2019 w Wielkiej Brytanii Wielka Brytania 2019