thumb Łuskwiak dwubarwny (Pholiota spumosa (Fr.) Singer) – gatunek grzybów należący do rodziny pierścieniakowatych (Strophariaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Pholiota, Strophariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1821 r. Elias Fries, nadając mu nazwę Agaricus spumosus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę, nadał mu w 1951 r. Rolf Singer. Synonimy:
Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r. Stanisław Domański opisywał ten takson w 1955 r. pod nazwą płomiennica gąbczasta.
Morfologia Kapelusz Średnica 3–8 cm, początkowo stożkowato-półkulisty, potem łukowaty, na koniec płaski z tępym garbem. Brzeg przez długi czas podwinięty, dopiero u starych owocników prosty. Jest higrofaniczny. Powierzchnia gładka, w stanie suchym lepka, płowa, w stanie wilgotnym śliska, czerwonobrązowa, przy brzegu żółta. Blaszki Przyrośnięte lub nieco zbiegające, dość rzadkie, początkowo o barwie od kremowej do żółtej, potem rdzawobrązowe. Trzon Wysokość 4–7 cm, grubość do 1 cm, walcowaty, początkowo pełny, potem pusty. Powierzchnia silnie włóknisto-łuskowata, na wierzchołku jasno zielonkawożółta, poniżej rdzawa, przy podstawie brązowa. Miąższ W kapeluszu żółty lub zielonkawożółty, w trzonie rdzawy. Zapach nieokreślony, smak lekko cierpki. Cechy mikroskopowe Wysyp zarodników czerwonobrązowy. Zarodniki 6–8,5 × 3,5–4,5 μm, jajowate lub elipsoidalne, z nieznaczną porą rostkową. Cheilocystydy wrzecionowate lub butelkowate, często z wydłużoną szyjką. Chryzocystyd brakH. Knudsen, J. Vesterholt, Funga Nordica Nordsvamp, Copenhagen, 2008.. Gatunki podobne Łuskwiaki są trudne do odróżnienia. Żadna z poszczególnych cech łuskwiaka dwubarwnego nie jest wystarczająca do jego pewnej identyfikacji, dopiero zespół wielu cech to umożliwia: lepki, higrofaniczny kapelusz, wyraźnie jaśniejszy brzeg, łagodny zapach i smak, czerwonobrązowy wysyp zarodników. Łuskwiak wypaleniskowy (Pholiota highlandensis) ma mniejszy i bardziej brązowy kapelusz i rośnie na wypaleniskach.Łuskwiak szafranowoczerwony (Pholiota astragalina) ma trzon zakorzeniony w spróchniałym drewnie, a miąższ trzonu po uszkodzeniu nieco czernieje.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej, Europie, Azji i na Nowej Zelandii. W Polsce jest dość częsty. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski podano liczne stanowiska.
Saprotrof. Występuje w lasach iglastych i liściastych, zwłaszcza sosnowych. Rozwija się na martwym drewnie, na stosach trocin i zrębkach. Owocniki wytwarza w całym sezonie grzybowym po okresach deszczu.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pierścieniakowate