Profesor biedy (także: prawnik biedy) – dobrowolnie przyjęta rola społeczna, a także źródło dorywczego zatrudnieniaMarek S. Szczepański, Bramy raju i miejsca przeklęte? Socjolog miasta wobec różnych form wykluczenia społecznego na Górnym Śląsku, s.180 wśród osób o niskich dochodach, bezrobotnych, korzystających ze wsparcia pomocy społecznej, w tym zamieszkujących enklawy biedy.
Istotą tej roli jest sprawne opanowanie przez daną osobę ustaw i innych przepisów prawa, pozwalające czerpać środki finansowe i inne beneficja z systemu pomocy społecznejMarek S. Szczepański, Weronika Ślęzak-Tazbir, Między lękiem i podziwem: Getta społeczne w starym regionie przemysłowym, jak również uzyskiwać korzyści z pośredniczenia w tym procederze na korzyść innych osób o złym położeniu materialnym i społecznym. Celem profesorów biedy jest optymalizacja: potrafią biegle pisać skargi, wnioski i zażalenia, zdobywać pieniądze z różnych dostępnych źródeł (państwowych, samorządowych, religijnych i pozarządowych). Nie opłaca im się w tej sytuacji podejmować jakiegokolwiek zatrudnienia, ponieważ mają świadomość, że mogą zdobyć nieporównywalnie większe środki znacznie mniejszym nakładem siłProfesorowie biedy. Rozmowa z Tomaszem Harsze, kierownikiem projektu „Odziedzicz pracę”.
Prof. Marek Szczepański określa liczbę profesorów biedy na około 20% klientów instytucji pomocy społecznejred. Paulina Chodyra, Ewa Leś, Małgorzata Ołdak, Obszary gospodarki społecznej. Doświadczenia Partnerstwa na Rzecz Rozwoju „Tu jest praca”, s. 62.
Zobacz też wyuczona bezradność dziedziczenie biedy marginalizacja
Przypisy
Kategoria:Pomoc społeczna Kategoria:Wykluczenie społeczne