Michał Leszczak (ur. 18 marca 1896 w Wierzawicach, zm. ?) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys thumb|Mjr Michał Leszczak (na trybunie) podczas uroczystości 3 Maja w Borszczowie (1938) Syn Tomasza urodzony 18 marca 1896 w Wierzawicach w powiecie leżajskim. Podczas I wojny światowej został wcielony do armii austriackiej.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości służył w Wojsku Polskim. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 1124. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 83 pułk piechoty w Kobryniu. W kolejnych latach kontynuował służbę w tym pułku. 1 grudnia 1924 roku został mianowany kapitanem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 457. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Był także przydzielony do dowództwa 30 Dywizji Piechoty w Kobryniu. W listopadzie 1927 roku został przeniesiony do 74 pułku piechoty w Lublińcu. 27 czerwca 1935 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 roku i 26. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a w sierpniu tego roku wyznaczony na stanowisko dowódcy batalionu. Później został przeniesiony z 74 pp do Korpusu Ochrony Pogranicza i wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy batalionu KOP „Borszczów”, a następnie dowódcy tego oddziału. W tym czasie obowiązki służbowe łączył z działalnością społeczną. Był członkiem Powiatowej Rady Łowieckiej w Borszczowie i delegatem na Walne Zgromadzenie Małopolskiego Oddziału Polskiego Związku Łowieckiego we Lwowie..
W 1939 roku ponownie pełnił służbę w 83 pułku piechoty w Kobryniu na stanowisku II zastępcy dowódcy pułku (kwatermistrza). Po marcowej mobilizacji pułku i jego przetransportowaniu do rejonu operacyjnego Armii „Łódź”, pozostał w garnizonie Kobryń dowodząc pozostałościami pułku. W czasie kampanii wrześniowej został kwatermistrzem 60 Dywizji Piechoty. Po bitwie pod Kockiem, zakończonej kapitulacją Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie”, dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu IX A Spangenberg.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych trzykrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 1938 „za zasługi w służbie ochrony pogranicza” Medal Niepodległości – 2 sierpnia 1931 roku „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Medal Międzysojuszniczy „Médaille Interalliée”
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Polskiego Związku Łowieckiego Kategoria:Dowódcy batalionów Korpusu Ochrony Pogranicza Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Dowódcy batalionów 74 Górnośląskiego Pułku Piechoty Kategoria:Kwatermistrzowie 83 Pułku Strzelców Poleskich Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polscy jeńcy niemieckich obozów jenieckich Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Oficerowie dowództwa 60 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Dowódcy batalionu KOP „Borszczów”