Syndrom unikania cienia, zespół unikania cienia, unikanie cienia (ang. Shade Avoidance Syndrome, SAS) – zmiany w morfologii i fizjologii roślin, które występują w odpowiedzi na niedobór promieniowania czynnego fotosyntetycznie (PAR) spowodowany sąsiednią roślinnością. Syndrom unikania cienia prowadzi do zmniejszania obecnego lub przyszłego zacienienia.
Obejmuje szereg reakcji (poniżej podano przykładowe):
wydłużenie hipokotylu u siewek, odchylenie osi wzrostu w stronę bardziej oświetloną, zaginanie w górę liścieni i liści właściwych, wzrost ogonków liściowych, przyspieszenie kwitnienia, zmniejszenie ilości rozgałęzień kwiatostanu wyrastającego z rozety, wydłużenie międzywęźli, wydłużenie fazy wegetatywnej, zwiększenie dominacji wierzchołkowej.
Zobacz też tolerancja / aklimatyzacja cienia (ang. shade-tolerance, shade-acclimation)
Przypisy
Kategoria:Ruchy roślin