Friedrich Ludwig Wachler (ur. 5 listopada 1797 w Rinteln, zm. 26 lutego 1865 w Ozimkutablica biograficzna na Nowym cmentarzu ewangelickim w Ozimku) – niemiecki hutnik, dyrektor hut, autor publikacji o hutnictwie.
Życiorys Pochodził z rodziny o korzeniach turyngskich. Uczył się w Marburgu (jego ojciec, Johann Friedrich Ludwig był na tamtejszym uniwersytecie wykładowcą i profesorem teologii oraz historii). W 1816 rodzina przeniosła się na Śląsk, gdzie zainteresował się hutnictwem. Podjął naukę w tej dziedzinie w Chorzowie. Pracował w Hucie Królewskiej. W 1824 został starszym mistrzem w Rybniku. W 1829 został pisarzem hutniczym i przyjechał do Ozimka, gdzie związał się do końca życia z Hutą Małapanew. W 1834 wszedł w skład zarządu tego zakładu. W 1840 objął stanowisko dyrektora tej huty (po Ludwigu Birnbaumie). W 1850 został wyższym inspektorem hutniczym i kierował Urzędem Hutniczym, jak również hutami w Ozimku, Dębskiej Kuźni oraz Jedlicach. Za jego zarządu unowocześniono i rozbudowano wszystkie te zakłady. Oprócz zarządzania zakładami przemysłowymi zajmował się publikowaniem książek oraz podręczników z zakresu hutnictwa (m.in. w 1855 wydał pracę na temat hutnictwa na ŚląskuJózef Tomasz Juros, Historia, zabytki i ślady hutnictwa w dolinie Małej Panwi. Inwentaryzacja zabytkowych obiektów związanych z tradycjami hutniczymi na obszarze działania Stowarzyszenia LGD Kraina Dinozaurów, s. 79, 107, 141, a w 1856 historię huty Małapanew). Krótko przed śmiercią awansowano go na stanowisko radcy górniczego. Pochowano go na nowym cmentarzu ewangelickim w Ozimku (spoczywa tam wraz z żoną). Nagrobek Wachlerów odrestaurowano staraniem Stowarzyszenia Dolina Małej Panwi w 2011.
Publikacje thumb|240px|Nagrobek małżeństwa Wachlerów na nowym cmentarzu ewangelickim w Ozimku Wybrane publikacje: Geschichte des ersten Jahrhunderts der Königlichen Eisenhütten Werke zu Malapane vom Jahre 1753 bis 1854, Głogów, 1856, Eisen-Erzeugung Oberschlesiens, Opole, 1847, Zeitschrift für das Berg- Hütten- und Salinenwesen in dem Preußischen Staate, 1855.
Rodzina W 1827 w Rybniku ożenił się z Henriettą Augustą, córką Heinricha Paula, nadinspektora hutniczego z Zagwiździa i Sophie Krigar z Ozimka. Miał dwóch synów: Richarda (ur. 28 października 1829 w Ozimku, zm. 11 grudnia 1879 w Gliwicach, autora nowatorskiej metody formowania odlewów w glinie), Paula (ur. 14 lutego 1834 w Ozimku, zm. 13 maja 1912 w Eisleben, posła w Berlinie, bankiera, założyciela Opolskiej Izby Handlowej).
Przypisy
Kategoria:Hutnicy Kategoria:Ludzie związani z Ozimkiem Kategoria:Urodzeni w 1797 Kategoria:Zmarli w 1865