А̨, а̨ – litera rozszerzonej cyrylicy, wykorzystywana dawniej w cyrylickich wariantach alfabetów litewskiego i polskiego. Powstała poprzez połączenie litery А ze znakiem diakrytycznym ogonek.
А̨ w cyrylicy polskiej Litera А̨ została wymieniona w cyrylickim alfabecie polskim umieszczonym w książce „Элемэнтар̌ъ для дзеци вейскихъ” (Elementarz dla dzieci wiejskich), wydanej w 1865 r. Jest również wzmiankowana w wydanym rok później zbiorze reguł gramatycznych pt. „Грамматыка е̨зыка польскего” (Gramatyka języka polskiego).
Kodowanie Forma Wygląd Części składowe Kodowanie majuskuła А̨ U+0410А U+0328◌̨ U+0410U+0328 minuskuła а̨ U+0430а U+0328◌̨ U+0430U+0328
Zobacz też Ą – litera alfabetu łacińskiego
Przypisy
Kategoria:Litery cyrylickie z ogonkiem