Kwalifikacje do Mistrzostw Świata w Piłce Ręcznej Mężczyzn 2021 – rozgrywki mające na celu wyłonienie trzydziestu dwóch męskich reprezentacji narodowych w piłce ręcznej, które wystąpią w finałach tego turnieju.

Informacje ogólne W październiku 2018 roku Rada IHF podjęła decyzję o rozszerzeniu mistrzostw z 24 do 32 zespołów. Turniej finałowy organizowanych przez IHF mistrzostw świata odbędzie się w Egipcie w styczniu 2021 roku i wezmą w nim udział trzydzieści dwie drużyny. Automatycznie do mistrzostw zakwalifikowała się Dania jako mistrz świata z 2019 oraz reprezentacja Egiptu jako gospodarz zawodów. O pozostałych trzydzieści miejsc odbywały się kontynentalne kwalifikacje. Wolne miejsca zostały podzielone według następującego klucza geograficznego: po cztery obowiązkowe miejsca przydzielono czterem kontynentom – Europie, Azji, Afryce i Ameryce (trzy Południowej i jedno Północnej), zaś jedno – wcześniej przypadające Oceanii – mogła otrzymać drużyna z Oceanii zajmując przynajmniej piątą lokatę w mistrzostwach Azji, w przeciwnym przypadku było ono przyznawane jako dzika karta. Kolejne dwanaście przypadło kontynentom, z których pochodziły zespoły z czołowej dwunastki poprzednich mistrzostw, a także IHF zastrzegła sobie przyznawanie dzikiej karty. Z uwagi na fakt zajęcia odległych lokat przez zespoły z Oceanii w azjatyckich kwalifikacjach, do puli IHF dołączyła druga dzika karta.

Z powodu licznych przypadków SARS-CoV-2 wykrytych w drużynach Czech i USA tuż przed rozpoczęciem turnieju zostały one zastąpione odpowiednio przez Macedonię Północną i Szwajcarię.

Zakwalifikowane zespoły KrajStrefa kwalifikacyjnaMistrzostwa 2019 Gospodarz 8. miejsce Mistrz świata 2019 1. miejsce Mistrzostwa Afryki 2020 – 2. miejsce 12. miejsce Mistrzostwa Afryki 2020 – 3. miejsce – Mistrzostwa Afryki 2020 – 4. miejsce 23. miejsce Mistrzostwa Afryki 2020 – 5. miejsce – Mistrzostwa Afryki 2020 – 6. miejsce – Mistrzostwa Afryki 2020 – 7. miejsce – Mistrzostwa Azji 2020 – 1. miejsce 13. miejsce Mistrzostwa Azji 2020 – 2. miejsce – Mistrzostwa Azji 2020 – 3. miejsce 24. miejsce Mistrzostwa Azji 2020 – 4. miejsce 20. miejsce Mistrzostwa Ameryki Południowej i Centralnej 2020 – 1. miejsce 17. miejsce Mistrzostwa Ameryki Południowej i Centralnej 2020 – 2. miejsce 9. miejsce Mistrzostwa Ameryki Południowej i Centralnej 2020 – 3. miejsce – Nominacja COSCABAL 16. miejsce Nominacja NACHC – Mistrzostwa Europy 2020 – 1. miejsce 7. miejsce Mistrzostwa Europy 2020 – 2. miejsce 6. miejsce Mistrzostwa Europy 2020 – 3. miejsce 2. miejsce zespoły z ME 2020 – decyzją EHF – 4. miejsce – 5. miejsce – 10. miejsce – 11. miejsce – 3. miejsce „dzika karta” IHF – 14. miejsce zastępstwa za nieobecne zespoły 15. miejsce –

Eliminacje StrefaZwiązekMiejscaTurniej320px|World Map IHFEuropaEHF4 + 9 Mistrzostwa Europy 2020 Europejski turniej eliminacyjnyAfrykaCAHB4 + 2 Mistrzostwa Afryki 2020AzjaAHF4 + 0 Mistrzostwa Azji 2020Ameryka PołudniowaCOSCABAL3 + 1 Mistrzostwa Ameryki Południowej 2020Ameryka PółnocnaNACHC1 + 0 Mistrzostwa Ameryki Północnej 2020Oceania/„dzika karta”1 Mistrzostwa Azji 2020 „dzika karta” IHF1

Europa Europejski turniej eliminacyjny – faza grupowa Losowanie grup zostało zaplanowane na 23 lipca 2019 roku w Wiedniu, a przed nim piętnaście drużyn podzielonych zostało na trzy koszyki.

Koszyk 1 Koszyk 2 Koszyk 3 W wyniku transmitowanego w Internecie losowania wyłoniono trzy cztero- i jedną trzyzespołową grupę. Prawo gry w kolejnej fazie kwalifikacji uzyskali jedynie zwycięzcy grup. Możliwe było za zgodą wszystkich zespołów z danej grupy przeprowadzenie eliminacji w formie turnieju rozegranego w jednej hali, choć podstawową formą była rywalizacja systemem ligowym w poniższych sześciu terminach: Rundy 1 i 2: 23-27 października 2019 Rundy 3 i 4: 1-5 stycznia 2020 Rundy 5 i 6: 8-12 stycznia 2020.

Grupa 1Grupa 2Grupa 3Grupa 4

Tylko jedna z grup rozegrała eliminacje w formie systemu ligowego, pozostałe trzy zorganizowały je w formie jednego turnieju, a prawa do ich organizacji otrzymały Litwa, Włochy i Turcja, choć ostatecznie grupa 1 zagrała w Luksemburgu. W swoich grupach zwyciężyły Turcja, Izrael, Litwa i Rumunia.

Grupa 1 Poz. Drużyna Mecze Bramki PktMWRP+−+/−1.33009371+2262.32017367+643.31027585−1024.30036078−180

Grupa 2 Poz. Drużyna Mecze Bramki PktMWRP+−+/−1.6411169150+1992.6402173137+3683.6312165157+874.6006112175−630

Grupa 3 Poz. Drużyna Mecze Bramki PktMWRP+−+/−1.33009069+2162.31117779−233.31027384−1124.30127583−81

Grupa 4 Poz. Drużyna Mecze Bramki PktMWRP+−+/−1.22006653+1342.21014953−423.20024958−90

Mistrzostwa Europy w Piłce Ręcznej Mężczyzn 2020

Kwalifikację na mistrzostwa świata uzyskają maksimum trzy najlepsze – prócz mającej zapewniony awans Danii – drużyny Mistrzostw Europy 2020, które odbędą się w dniach 9–26 stycznia 2020 roku. Po turnieju nastąpiło potwierdzenie struktury dalszej części europejskich eliminacji. Awans uzyskali medaliści europejskiego czempionatu – Hiszpania, Chorwacja i Norwegia.

Europejski turniej eliminacyjny – pierwsza faza play-off W pierwszej fazie play-off zaplanowanej na połowę kwietnia 2020 roku uczestniczyć mieli zwycięzcy grup z fazy grupowej oraz zespoły, które nie uzyskały awansu z mistrzostw kontynentu i jednocześnie nie były uczestnikami światowych turniejów kwalifikacyjnych do IO 2020, a zwycięzcy dwumeczów awansują do drugiej fazy play-off. W gronie tych ośmiu zespołów połowę stanowiły reprezentacje, które na ME 2020 zajęły cztery ostatnie pozycje. Losowanie czterech par tej rundy odbyło się 30 stycznia 2020 roku w Wiedniu, a dwumecze zaplanowano na połowę kwietnia tegoż roku.

Koszyk 1 Koszyk 2

Europejski turniej eliminacyjny – druga faza play-off W drugiej fazie play-off zaplanowanej na pierwszą połowę czerwca 2020 roku mieli wziąć udział zwycięzcy dwumeczów z poprzedniej fazy oraz zespoły (nie licząc Duńczyków), które w ME 2020 zajęły pozycje 4–20, łącznie dwadzieścia reprezentacji rywalizujących w dwumeczach o dziesięć miejsc w turnieju finałowym MŚ 2021. Losowanie grup zaplanowano na 9 marca 2020 roku w Wiedniu i w jego wyniku wyłoniono dziesięć par.

Koszyk 1 Koszyk 2 M1 M2 M3 M4

Europejski turniej eliminacyjny – odwołanie Pod koniec marca 2020 roku EHF przedstawiła plan wznowienia rozgrywek wstrzymanych przez rozwój pandemii COVID-19 – mecze pierwszej fazy play-off zostały przełożone na połowę czerwca, zaś drugiej na początek lipca. Jednakże miesiąc później zostały one definitywnie odwołane, a awans na MŚ 2021 przyznano najlepszej dziesiątce ME 2020, która do tej pory nie uzyskała awansu. Były to drużyny z miejsc 4–12 i 14, odpowiednio: Słowenia, Niemcy, Portugalia, Szwecja, Austria, Węgry, Białoruś, Islandia, Czechy i Francja.

Afryka

Turniejem kwalifikacyjnym w Afryce były mistrzostwa tego kontynentu, które odbyły się w dniach 16–26 stycznia 2020 roku w trzech tunezyjskich miastach. Szesnaście uczestniczących zespołów rywalizowało początkowo systemem kołowym w ramach czterech czterozespołowych grup. Czołowe dwójki z każdej z grup utworzyły następnie dwie czterozespołowe grupy, które ponownie walczyły systemem kołowym o dwa czołowe miejsca premiowane awansem do półfinałów, pozostałe zaś rozgrywały mecze o miejsca 5–8. Czołowa szóstka zawodów – nie licząc Egiptu – uzyskała awans na MŚ 2021.

W fazie wstępnej w swoich grupach zwyciężały Egipt, Tunezja, Algieria oraz Angola, dwie pierwsze odniosły także po dwa zwycięstwa w fazie zasadniczej. Spotkały się następnie w finale, gdzie wyraźnie lepszy okazał się Egipt, brąz zaś zdobyła Algieria po zwycięstwie nad Angolą. Pozostałe miejsca dające awans na MŚ 2021 zajęły Republika Zielonego Przylądka, Maroko i Demokratyczna Republika Konga.

Azja

Turniejem kwalifikacyjnym w Azji były mistrzostwa tego kontynentu, które odbyły się w dniach 16–27 stycznia 2020 roku w Kuwejcie, a awans otrzymać miała czołowa czwórka, ewentualnie też piąta reprezentacja, gdyby w tej piątce znalazł się zespół z Oceanii. Trzynaście uczestniczących reprezentacji rywalizowało w pierwszej fazie w ramach czterech grup (trzech trzy- i jednej czterozespołowej) systemem kołowym. Czołowa dwójka z każdej z grup utworzyła następnie dwie czterozespołowe grupy, które ponownie walczyły systemem kołowym o dwa czołowe miejsca premiowane awansem do półfinałów.

Faworyzowane zespoły łatwo awansowały do fazy zasadniczej. Reprezentacja Bahrajnu – triumfatorzy rozegranego trzy miesiące wcześniej turnieju kwalifikacyjnego do IO 2020 – niespodziewanie uległa Japończykom zarówno w niej, jak i w meczu o trzecie miejsce. Dominację na kontynencie potwierdził zaś Katar, w drodze do mistrzowskiego tytułu nie przegrywając meczu, zaś sam pojedynek finałowy wygrywając z Koreą Południową dwunastoma bramkami. Czwórka półfinalistów uzyskała awans do MŚ 2021.

Ameryka Południowa i Środkowa

Ameryce Południowej i Środkowej w MŚ 2021 przysługiwały cztery miejsca, a regionalna federacja postanowiła przyznać je w dwóch turniejach. Główny turniej kwalifikacyjny – będący mistrzostwami tej strefy – odbył się w dniach 21–25 stycznia 2020 roku w Brazylii. Sześć uczestniczących zespołów rywalizowało systemem kołowym podczas pięciu meczowych dni w trzech halach w położonym w stanie Parana mieście Maringá. Z kompletem zwycięstw w zawodach triumfowała Argentyna, wraz z Brazylią i Urugwajem kwalifikując się jednocześnie do Mistrzostw Świata 2021.

Czwarte miejsce premiowane awansem do światowego czempionatu miało przypaść zwycięzcy turnieju ostatniej szansy. Zaplanowany on został pierwotnie do rozegrania w maksymalnie sześciozespołowej obsadzie rywalizującej systemem kołowym w Salwadorze w czerwcu, następnie przesunięty na październik 2020 roku. W tymże miesiącu został jednak przeniesiony do Urugwaju na początek listopada z udziałem czterech drużyn, z uwagi na pandemię COVID-19 wycofała się Kolumbia, następnie Paragwaj, zatem pod koniec października COSCABAL zdecydował o odwołaniu turnieju. Nominował następnie na wakujące miejsce reprezentację Chile, która zajęła czwarte miejsce w mistrzostwach kontynentu, do czego przychyliła się Rada IHF.

Ameryka Północna i Karaiby Turniej kwalifikacyjny – będący jednocześnie mistrzostwami Ameryki Północnej i Karaibów – został pierwotnie zaplanowany, standardowo dla tych zawodów, w pierwszej połowie 2020 roku. Ze względu na pandemię COVID-19 został on następnie przesunięty na późniejszy termin, a ostatecznie odwołany. NACHC zwrócił się następnie do IHF z wnioskiem o wyznaczenie reprezentanta regionu, a nominację otrzymała reprezentacja Stanów Zjednoczonych – z uwagi na najwyższy ranking spośród chętnych krajów, możliwości komercyjne oraz chęć zwiększenia poziomu jej gry przed zbliżającymi się LIO 2028.

Dzika karta Z uwagi na fakt, iż zespół z Oceanii nie zajął w mistrzostwach Azji miejsca w pierwszej piątce, IHF mogła przyznać dwie dzikie karty, a otrzymały je Polska i Rosja.

Przypisy

Kategoria:Mistrzostwa Świata w Piłce Ręcznej Mężczyzn 2021 Kategoria:2019 w piłce ręcznej Kategoria:2020 w piłce ręcznej