Ladzianskeho jaskyňa (pol. Jaskinia Ladzianskiego) – jaskinia krasowa w tzw. Krasie Spisko-Gemerskim w środkowej Słowacji. Długość korytarzy wynosi 1209 m (lub 1212 mwg inf. Speleoklubu Drienka z Koszyc ), deniwelacja 51 m.
Położenie Leży w Rudawach Gemerskich, w obrębie tzw. Švermovského hrdla (Švermowskie gardło – nazwa pochodzi od nazwy miejscowości Telgárt w latach socjalizmu) – wąskiego pasa utworów mezozoicznych, nawiązujących do najbardziej na północny wschód wysuniętego fragmentu Płaskowyżu Murańskiego i ciągnących się po południowej stronie doliny Hronu w kierunku Telgártu. Jaskinia znajduje się w końcowej, zachodniej części wąskiego grzbietu, jakim Dlhý vrch (1095 m n.p.m.) opada w widły Hronu i potoku Stračaník, jego lewostronnego dopływu. Leży ok. 1,3 km na wschód od miejscowości Červená SkalaNízke Tatry. Kráľova hoľa. Tiristická mapa 1 : 50 000, 4. vydanie, VKÚ Harmanec 2002, . Otwór wejściowy jaskini znajduje się na wysokości 840 m n.p.m. po południowej stronie wspomnianego grzbietu, ok. 20 m powyżej lustra wody potoku StračaníkHochmuth Zdenko: Krasové územia a jaskyne Slovenska, w: “Geographia Cassoviensis”, ročník II., 2 / 2008, wyd. Univerzita Pavla Jozefa Šafárika v Košiciach, Košice 2008, ISSN 1337-6748; ;.
Historia poznania Ze względu na łatwy dostęp jaskinia znana jest od dawna miejscowej ludności. Występująca w niej w dużych ilościach biała, miękka martwica wapienna była dawniej wykorzystywana jako materiał budowlany. W przeszłości występowała pod nazwą “Jaskyňa Dlhý vrch” lub “Jaskyňa v Dlhom vrchu”, a jej długość w połowie lat 80. XX w. określano na ok. 500 mLinhart Kamil a kolektív: Slovenské Rudohorie. Stolické vrchy, Muránska planina. Turistický sprievodca ČSSR, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1987, s. 28.
W 2000 r. zapomnianą jaskinią zainteresowali się grotołazi ze Speleoklubu Koszyce. W 2003 r., po przebiciu się przez zarośniętą martwicą szczelinę i przekopaniu zawału udało im się przedostać do nowych, nieznanych dotąd partii jaskini. Na dzień 1 marca 2006 r. długość korytarzy wyniosła 909 mT. Máté: Ladzianskeho jaskyňa (Muránska planina), w: strona Slovenská speleologická spoločnosť. Speleoklub Drienka. Košice, 01.03.2006 . W kolejnych dwóch latach długość została powiększona do wielkości aktualnej dzięki odkryciom bocznych ciągów, w tym kominów (komín vo Vysokej sieni oraz Sajrajtový komín i korytarze nad nim), osiągając w 2007 r. ok. 1200 mJožo Psotka: Nové objavy v Ladzianskeho jaskyni v rokoch 2006–2007 [w:] "Spravodaj Slovenskej Speleologickej Spoločnosti" R. XXXIX, nr 3/2008, s. 24-26 .
Charakterystyka Jaskinia powstała w pochodzących ze środkowego triasu jasnoszarych wapieniach tzw. wettersteinskich, zaliczanych do płaszczowiny murańskiej. Posiada skomplikowany, labiryntowy układ złożony z szeregu komór, połączonych siecią meandrujących korytarzy i stromych sztolni, w dolnych częściach niewątpliwie pochodzenia freatycznego. System kończy się dużym podziemnym jeziorkiem o charakterze syfonu, zasilanym okresowymi, drobnymi ciekami wodnymi ze znanych części jaskini. Powierzchnia wody waha się w nim sezonowo w zakresie ok. 3 m. Długa sieć korytarzy jest dość gęsta, a jej plan wpisuje się w kształt prostokąta o bokach 100x60 m. Ma bogatą szatę naciekową. W spągu występują licznie nanosy piaszczysto-gliniaste, a wyjątkowo również żwirowe, niekrasowe. Pomimo że najniższe punkty jaskini leżą znacznie poniżej koryta niedalekiego potoku Stračaník, nie udało się potwierdzić faktycznego przepływu jego wód przez jaskinię.
Fauna Jaskinia jest ważnym zimowiskiem nietoperzy. W tzw. starej części jaskini, w której znajdują się większe komory i korytarze (m.in. Vstupna sieň, Veľka sieň, Predsieň, Galéria), zimuje ok. 60 osobników, należących jednak aż do 10 gatunkówOrvošová Monika, Vlček Lukáš, Moravanský Daniel, Máté Tibor: Guánové minerály v jaskyniach Muránskej planiny, w: “Slovenský kras. Acta Carsologica Slovaca”, R. 48, nr 1, Liptovský Mikuláš 2010, ISSN 0560-3137, s. 36.
Przypisy
Kategoria:Jaskinie Krasu Murańskiego