Czynnik zahamowania migracji makrofagów lub czynnik hamujący migrację makrofagów (MIF lub MMIF, od ang. Macrophage migration inhibitory factor) – białko, będące prozapalną cytokiną o wielokierunkowym działaniu, odgrywającą ważną rolę w licznych i różnorodnych procesach biologicznych, głównie w zapaleniu, reakcjach immunologicznych i odpornościowych. Także pełni między innymi rolę regulatora odpowiedzi immunologicznej nieswoistej.
Jak wskazuje nazwa tego białka, pierwotnie czynnik hamujący migrację makrofagów został wykryty jako limfokina odgrywająca rolę w reakcjach nadwrażliwości typu IV i różnych funkcjach makrofagów. Ale dalsze badania wskazują na to że może być klasyfikowany zarówno jako cytokina, jak i hormon, enzym lub substancja autokrynna.
Budowa MIF jest białkiem zbudowanym z 116 aminokwasów. Tworzy trimer złożony z identycznych podjednostek.
W warunkach zdrowia stężenie MIF we krwi wynosi 2-6 ng/ml i wykazuje wyraźny rytm dobowy, ze szczytem w godzinach porannych, co wskazuje na powiązanie z cyklem wydzielania kortykosteroidów.
Gen kodujący MIF MIF – ludzki gen dla czynnika zahamowania migracji makrofagów jest zlokalizowany na chromosomie 22 (locus: 22q 11.2) i składa się z 3 eksonów poprzedzielanych krótkimi intronami.
Działanie i funkcje W odpowiedzi na zakażenie MIF jest produkowany przez szereg komórek układu immunologicznego, do których należą między innymi: monocyty, makrofagi komórki dendrytyczne limfocyty T i B eozynofile mastocyty, bazofile neutrofile
MIF wydzielany jest też przez liczne komórki nie-immunologiczne: ośrodkowy układ nerwowy kora mózgowa móżdżek podwzgórze przedni płat przysadki kortykotropy tyreotropy nerki komórki mezangium nabłonek kanalików proksymalnych, zbiorczych kłębuszki nerkowe torebka Bowmana układ oddechowy pęcherzyki płucne (makrofagi pęcherzykowe) nabłonek oskrzeli trzustka komórki wysp trzustkowych wątroba komórki Kupfera hepatocyty śledziona, w miazdze białej i czerwonej nadnercza skóra tkanka tłuszczowa adipocyty
Na komórkach układu immunologicznego krążący MIF łączy się ze swoim ligandem, którym jest CD74.
MIF stymuluje wydzielanie przez makrofagi: IL-6, IL-1β, TNF-α i pobudza ekspresję cząsteczek MHC typu II na makrofagach.
MIF wywiera działanie prozapalne, wpływa na przebieg zapalenia i na reakcje immunologiczne. Stanowiąc przeciwwagę hamuje też przeciwzapalne działanie kortykosteroidów, zarówno endogennych jak i podawanych w przebiegu leczenia.
Działa pobudzająco na makrofagi, zwiększając ich potencjał niszczenia komórek drobnoustrojów, defektywnych i nowotworowych komórek oraz wewnątrzkomórkowych patogenów.
Przeciwdziałając apoptozie MIF przedłuża czas przeżycia makrofagów i neutrofili przez co podtrzymuje stan zapalny.
Przypisy
Kategoria:Białka Kategoria:Układ immunologiczny Kategoria:Cytokiny