Ray Erskine Parker Jr. (ur. 1 maja 1954 w Detroit) – amerykański muzyk, piosenkarz, autor tekstów, producent muzyczny i aktor. W swojej karierze solowej skomponował utwór tytułowy do filmu komediowego Ghostbusters (1984) o tej samej nazwie. Był też głównym wokalistą w zespole Raydio oraz współpracował z Barrym White’em.
Dzieciństwo Urodził się w Detroit (stan Michigan) jako syn Venolii Parker i Ray Parkera Sr. Miał dwójkę rodzeństwa: brata Opeltona i siostrę Barbarę.
W Angel Elementary School nauczyciel muzyki, Alfred T. Kirby, zainspirował go, by został w przyszłości muzykiem – w wieku 6 lat zaczął grać na klarnecie. Poszedł dlatego też do 10. klasy w Cass Tech High School. W 1971 ukończył Northwestern High School, znajdującą się w Detroit. Przystąpił później do Lawrence Technological University.
Kariera Początki i Raydio W 1974 Parker wystąpił w filmie „Uptown Saturday Night” (pol. „Sobotnia noc”) jako gitarzysta.
W połowie lat 70. był sidemanem w grupie muzycznej The Love Unlimited Orchestra Barry’ego White’a, przed założeniem swojego zespołu Raydio w 1977. Pisał piosenki i pracował dla The Carpenters, Rufus & Chaka Khan, Arethy Franklin, Stevie’a Wondera, Leona Haywooda, Temptations, The Spinners, Boza Scaggsa, Rhythm Heritage, Gladys Knight i The Pips.
Kariera solowa Po rozwiązaniu grupy Raydio w 1981, Parker rozpoczął swoją karierę solową, w trakcie której jego 40 utworów zdobyło znaczną popularność, m.in. singel „The Other Woman” (4. miejsce w kategorii pop w 1982) oraz (szczególnie) utwór „Ghostbusters” z 1984.
„Ghostbusters” jest utworem tytułowym filmu Pogromcy duchów, w którym główne role zagrali Bill Murray i Dan Aykroyd. Singel utrzymywał 1. miejsce w Billboard Hot 100 przez pierwsze trzy tygodnie oraz także 1. miejsce w liście Black Singles. Kawałek został nominowany do nagrody Akademii za najlepszą piosenkę oryginalną w 1984, jednakże przegrał z utworem autorstwa Stevie’a Wondera „I Just Called to Say I Love You”, który znalazł się w filmie Kobieta w czerwieni.
W latach 80. wystąpił jako gość specjalny w sitcomie Gimme a Break!, w którym rolę główną grała Nell Carter.
Kontrowersje Parker został oskarżony o plagiat melodii z utworu „I Want a New Drug” (zdobył 6. miejsce w Billboard Hot 100) grupy Huey Lewis & the News, wydanego 6 miesięcy wcześniej od kawałka „Ghostbusters”. Ugoda sądowa nastąpiła w 1995, która zakazała im ostatecznie ujawniać jakichkolwiek informacji, jakie nie zostały uwzględnione w komunikacie prasowym. Powrócono do sprawy w 2001, kiedy Parker pozwał Lewisa za jego komentarze (dot. sprawy sądowej ugodzonej w 1995) w programie „Behind The Music”. Ostatecznie nie są znane wyniki tego procesu.
Dyskografia thumb|240px|Ray Parker Jr. na festiwalu Montreux Jazz w 2009.
Raydio + Rok Tytuł Pozycja w liście przebojów Certyfikat US US R&B AUS CAN SWE 1978Raydio 27 45 43 29 – USA: złota płyta 1979Rock On 45 4 65 42 – USA: złota płyta 1980Two Places at the Same Time 33 6 – – 40 USA: złota płyta 1981A Woman Needs Love 13 1 – – – USA: złota płyta „–” oznacza, że album nie był notowany.
Kariera solowa + Rok Tytuł Pozycja w liście przebojówUSTop R&B/Hip-Hop Albums1982„The Other Woman” 11 11983„Woman Out of Control” 45 181985„Sex and The Single Man” 65 481987„After Dark” 86 271991„I Love You Like You Are” – 972006„I’m Free” – –„–” oznacza, że singel nie był notowany.
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy wokaliści Kategoria:Amerykańscy gitarzyści Kategoria:Amerykańscy producenci muzyczni Kategoria:Amerykańskie barytony Kategoria:Amerykańscy muzycy sesyjni Kategoria:Laureaci Nagrody Grammy Kategoria:Ludzie urodzeni w Detroit Kategoria:Urodzeni w 1954