Ireneusz Świtała – polski filozof, dr hab. nauk humanistycznych, profesor nadzwyczajny Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Łodzi i Instytutu Pracy Socjalnej, oraz dziekan Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Pedagogicznego im. KEN w Krakowie.
Życiorys 25 października 1996 obronił pracę doktorską Kompleksowość pojęcia szczęścia w koncepcji Władysława Tatarkiewicza, otrzymując doktorat, a 30 czerwca 2008 habilitował się na podstawie oceny dorobku naukowego i pracy zatytułowanej Personalizm włoski od Luigi Stefanii do Armando Rigobello. Studium filozoficzno-historyczne.
Objął funkcję profesora nadzwyczajnego w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Łodzi i w Instytucie Pracy Socjalnej, a także dziekana na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Pedagogicznym im. KEN w Krakowie.
Piastował stanowisko prorektora Akademii Humanistycznej i Ekonomicznej w Łodzi.
Publikacje 2006: Il giudizio di Władysław Tatarkiewicz sull’eudemonismo – analisi 2008: Analiza teorii szczęścia w ujęciu Władysława Tatarkiewicza 2008: Szczęście jako kategoria filozoficzna w ujęciu Władysława Tatarkiewicza – Polskiego Filozofa i Historyka Filozofii 2014: Pomoc rodzinom w sytuacjach kryzysowych ze szczególnym uwzględnieniem pracy socjalnej w ; Współczesne wyzwania oraz wielowymiarowość edukacji i pracy 2015: Praca socjalna z osobami zagrożonymi wykluczeniem społecznym i dylematy etyczne z tym związane, w; Migracje rodziców. Problem społeczno-wychowawczy w Unii Europejskiej 2015: Szkoła wobec zachowań ryzykownych dzieci i młodzieży, w; Rozwój i wychowanie dziecka w środowisku przedszkolnym i szkolnym – perspektywy i problemy
Przypisy
Kategoria:Polscy filozofowie XXI wieku Kategoria:Prorektorzy uczelni w Łodzi Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie Kategoria:Urodzeni w XX wieku