thumb|240px|Pomnik Juliusa Mosena na cmentarzu kościelnym Julius Mosen (ur. 8 lipca 1803 w Marieney, zm. 10 października 1867 w Oldenburgu) – niemiecki poeta, dramaturg i prozaik, żydowskiego pochodzenia. Był związany z ruchem literackim Młode Niemcy.
Najbardziej znany jako autor poematu patriotycznego Andreas-Hofer-Lied, hymnu austriackiego Tyrolu. W Polsce rozgłos przyniosła mu pieśń Walecznych tysiąc, będąca hołdem dla powstańców listopadowych
Biografia Urodził się jako Julius Mosses w 1803 roku w Marieney, na terenie ówczesnej Saksonii. Jego rodzice byli protestantami, ale z odległymi żydowskimi korzeniamiDieter Seidel: Julius Mosen. Leben und Werk. Eine Biografie. Hrsg. Julius-Mosen-Gesellschaft e. V., 2003, S. 345–348.. Uczęszczał do gimnazjum w Plauen, a następnie studiował prawo na Uniwersytecie w Jenie. W tym czasie interesował się też literaturą i kulturą. Przez dwa lata dużo podróżował po Włoszech, gdzie czerpał inspirację, do swojej późniejszej twórczości literackiej.
Po powrocie do Niemiec, kontynuował studia prawnicze w Lipsku. Po studiach w latach 1828–1830 pracował jako asystent adwokata. W 1831 roku przeprowadził się do Drezna, gdzie pracował jako adwokat. Tam został członkiem loży masońskiej. W tym okresie zaczął publikować swoje utwory poetyckie. Do najważniejszych utworów poetyckich z tego okresu należy Walecznych tysiąc (Die letzten Zehn vom vierten Regiment, 5 stycznia 1832 roku) oraz Andreas-Hofer-Lied (11 marca 1832 roku)Wolfgang Schrader, Hilmar Raddatz: Julius Mosen (1803-1867). Hrsg.: Vogtlandmuseum Plauen. 1. Auflage. Kerchensteiner Verlag, Lappersdorf 2003, S. 14–16.. Spory rozgłos przyniosły mu utwory dramatyczne, osadzone w średniowieczu, które wystawiane były w dworskim teatrze w Dreźnie.
W 1844 roku przyjął nominację na nadwornego dramaturga w teatrze w Oldenburgu. W tym samym roku jego nazwisko rodowe zmieniono z „Mosses” na „Mosen” dekretem ministerialnym w Dreźnie. W 1846 roku doznał porażenia w wyniku choroby reumatycznej. W jego wyniku został przykuty do łóżka na resztę życia. Zmarł w 1867 roku w Oldenburgu, gdzie został pochowany.
Wybrane publikacje Ritter Wahn, epos Georg Venlot. Eine Novelle mit Arabesken, 1831 Heinrich der Finkler, König der Deutschen, 1836 Ahasver, epos historyczny, 1838 Bilder im Moose, zbiór nowel, 1846 Kaiser Otto der Dritte, dramat, 1842 Cola Rienzi, Herzog Bernhard, dramat, 1842 Die Bräute von Florenz, dramat, 1842 Bernhard von Weimar, dramat Der Sohn des Fürsten, dramat Der Kongreß von Verona, powieść Meines Großvaters Brautwerbung, nowela
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Lipsku Kategoria:Dramaturdzy niemieckojęzyczni Kategoria:Ludzie związani z Oldenburgiem Kategoria:Niemieccy poeci romantyzmu Kategoria:Niemieccy dramaturdzy XIX wieku Kategoria:Niemieccy poeci XIX wieku Kategoria:Niemieccy prozaicy XIX wieku Kategoria:Niemieccy prawnicy Kategoria:Niemieccy wolnomularze Kategoria:Poeci niemieckojęzyczni Kategoria:Prozaicy niemieckojęzyczni Kategoria:Urodzeni w 1803 Kategoria:Zmarli w 1867