thumb|Modernistyczne osiedla bloków mieszkalnych w parkach opanowały świat w XX wieku jak Alterlaa w Wiedniu thumb|Osiedle Wohnpark Alterlaa widziane z góry thumb|Plan osiedla Wohnpark Alterlaa – modernistyczne osiedle mieszkaniowe w dzielnicy Liesing w WiedniuDorota Anna Krawczyk "Buildings 2020+: Constructions, Materials and Installations 2. Modern Architecture – Residential Buildings" Politechnika Białostocka 2019. Osiedle posiada pełną infrastrukturę i jest jednym z największych kompleksów mieszkaniowych w Austrii i jest przykładem udanego projektu budownicta komunalnego i miasta satelickiego z lat 70. XX wieku. Wbrew nazwie kompleks nie znajduje się w gminie , lecz na granicy gmin (blok A) i Atzgersdorf (bloki B i C), a nazwa pochodzi od, znajdującego się w pobliżu, pałacu Alterlaa. Bloki mieszkalne na osiedlu nazywane są tarasowcami lub piramidami mieszkalnymiAhorn und "Glück-Park" 23.02.2015 https://www.wienholding.at/Presse/News/Ahorn-und-Glueck-ParkIris Meder 16.12.16 „Harry Glück 1925 - 2016” https://artmagazine.cc/content96920.html. Wiedeńskie bloki mieszkalne nie zostały zaprojektowane dla osób zamożnych, jednak wprowadzono wówczas liczne nowatorskie rozwiązania architektoniczne, „aby zapewnić jak największą satysfakcję z życia”Harry Glück 5. Dezember 2011 architektur fachmagazin https://www.architektur-online.com/projekte/harry-glueckSandra Schaefer 2021 https://kulturfuechsin.com/at/touren/.

Historia Układ mieszkań jest zgodny z koncepcją architekta dotyczącą „piętrowego domu rodzinnego” w formie mieszkań z tarasem. Osiedle projektowane było od 1968, a wybudowane zostało w latach 1973–1985. Blok A został oddany do użytku w 1976, blok B w 1978, zaś blok C w 1985. Osiedle zbudowała firma GESIBA (Gemeinnützige Siedlungs- und Bauaktiengesellschaft), autorami projektu byli: Harry Glück & Partner, Kurt Hlaweniczka oraz Requat & Reinthaller.

Struktura thumb|Zieleń na nietypowych tarasach bloków Osiedle tworzą trzy zespoły budynków ustawionych w orientacji północ-południe o długości 400 m każdy, składających się z bloków o wysokości od 23 do 27 pięter. Wyższe bloki A1-A3, B3-B5 i C1-C4 mają 85,1 m, a niższe 73,6 m wysokości. Blok A ma powierzchnię użytkową 91 000 m², bloki B i C – 98 000 m². Odległość między blokami wynosi 140 metrów u podstawy i 170 metrów na wyższych piętrach. Na łącznej powierzchni 240 000 m² znajduje się ok. 3200 mieszkań, z których 65% składa się z co najmniej 3 pokojów, o średniej wielkości 74,5 m². Na osiedlu mieszka ok. 9000 osób.

Uwagę zwraca nietypowy kształt budynków. Bloki są szersze u podstawy i stopniowo zwężają się ku górze. Dzięki temu część mieszkań ma własne tarasy z ogródkami. Uzupełnieniem tej koncepcji są rynny na rośliny, w tym drzewa na tarasach, o powierzchni prawie 4 m² aż do 12. piętra, które służą również jako ekrany prywatności. Ponadto każde mieszkanie ma co najmniej jedną loggię jako przestrzeń prywatną. Większe apartamenty mają drugą łazienkę. W sumie zrealizowano 35 różnych planów pięter.

Każdy blok ma dwukondygnacyjny podziemny parking, gdzie znajdują się także maszynownie i skąd odbierane są śmieci. Każda klatka ma 4 szybkie windy.

Infrastruktura thumb|Basen na dachu bloku A thumb|Kościół w centrum osiedla Aby osiedle nie było przez mieszkańców traktowane jak „sypialnia” i by zapewnić im możliwość spędzania tu wolnego czasu, umieszczono tu liczne obiekty komunalne. Na osiedlu znajdują się: centra medyczne, szkoły, przedszkola, place zabaw, korty tenisowe, kościół oraz park, nazwany w 2015 imieniem Harry’ego Glücka. Obok osiedla działa centrum handlowe, gdzie znajdują się sklepy, biblioteka i kilka restauracji. W pobliżu znajduje się stacja metra linii U6, otwarta w 1995.

Swoistym znakiem rozpoznawczym Harry’ego Glücka jest 7 basenów na dachach budynków. Mieszczą się tam również tepidarium, solarium i sauny na podczerwień. Wewnątrz budynków znajdują się 32 sale klubowe i 7 placów zabaw. Na osiedlu działa prywatna stacja telewizyjna WPTV, wydawany jest również bezpłatny miesięcznik.

Osiedle w kulturze thumb|Obraz Wolfganga Holleghi w dwupoziomowym foyer jednego z bloków W każdym z foyer budynków znajdują się dwa obrazy znanych współczesnych artystów. A1/A2 A3/A4 A5/A6 A7/A8 B1/B2 B3/B4 B5/B6 B7/B8 C1/C2 C3/C4 C5/C6 C7/C8

Osiedle pojawia się w: filmie Christiana Froscha Weiße Lilien, powieści Wolfa Haasa Przyjdź, słodka śmierci i jej ekranizacji w reżyserii Wolfganga Murnbergera, filmie telewizyjnym Tatort: Die Kunst des Krieges.

Zobacz też

Alterlaa

Przypisy

Linki zewnętrzne Strona osiedla

Kategoria:Architektura modernizmu w Austrii Kategoria:Architektura w Wiedniu Kategoria:Obiekty budowlane w Wiedniu Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019