Najwyższe dopuszczalne natężenie, NDN – dopuszczalne natężenia fizycznego czynnika szkodliwego dla zdrowia, ustalone jako poziomy ekspozycji odpowiednio do właściwości poszczególnych czynników, których oddziaływanie na pracownika w okresie jego aktywności zawodowej nie powinno spowodować ujemnych zmian w jego stanie zdrowia oraz w stanie zdrowia jego przyszłych pokoleń. Definicja znajduje się w Rozporządzeniu Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 czerwca 2018 roku w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy.
Poziomy dopuszczalne dla czynników fizycznych określone zostały w załączniku nr 2 do powyższego rozporządzenia. Do czynników fizycznych, dla których określono najwyższe dopuszczalne natężenia, zalicza się: hałas oraz hałas ultradźwiękowy; drgania działające na organizm człowieka przez kończyny górne oraz drgania o ogólnym działaniu na organizm człowieka; mikroklimat gorący i zimny; promieniowanie optyczne – nielaserowe oraz laserowe; pole elektromagnetyczne.
Poziomy te służą między innymi do określania czasu pracy i narażenia pracownika na czynniki szkodliwe.
Zobacz też najwyższe dopuszczalne stężenie najwyższe dopuszczalne stężenie chwilowe najwyższe dopuszczalne stężenie pułapowe
Przypisy
Kategoria:Bezpieczeństwo i higiena pracy