mały|Szóstak (1595) wybity w Lublinie Mennica w Lublinie – mennica koronna działająca w Lublinie w okresie panowania Zygmunta III, w latach 1595–1601, zorganizowana przez K. Rytkiera, zarządzana kolejno przez:
D. Kostke (do 1597 r.), M. Reysnera (zmarłego w 1599 r.), który urządził ją we własnej kamienicy zwanej „mincarnią” przy ulicy Olejnej, podkomorzego chełmskiego P. Orzechowskiego (do zamknięcia w marcu 1601 r.).
W mennicy bito:
szóstaki (1595–1596), trojaki (1595–1601), grosze (1597–1598), znaczone od 1598 r. inicjałem „L” (od Lublin).
Przypisy
l Kategoria:Historia Lublina (I Rzeczpospolita)