Józef Mieczysław Stasica (w zakonie: Feliks, ur. 11 kwietnia 1934 w Radziechowachpraca zbiorowa, Jubileusz 700-lecia przyjścia Franciszkanów do Legnicy 1284-1984, Prowincja Krakowska Franciszkanów, Kraków, 1984, s. 2, zm. 7 stycznia Roman Aleksander Soczewka, O. FELIKS JÓZEF MIECZYSŁAW STASICA OFM CONV, w: red. Mateusz Eugeniusz Korczak, Jubileusz 50–lecia kapłaństwa ojców franciszkanów konwentualnych (1957 – 2007), Mała Poligrafia WSD Redemptorystów w Tuchowie, Kraków, 2008, s.114-115 1991Poszukiwane koligacje dla tomu 42. PSB) – polski duchowny katolicki, franciszkanin, prowincjał Prowincji Krakowskiej tego zakonu.
Był synem Władysława i Joanny Juraszko. Studiował w Krakowie (1952-1958). Profesję zakonną złożył 16 września 1950, profesję wieczystą (solemnę) 4 października 1955, a święcenia kapłańskie przyjął 21 grudnia 1957. 5 sierpnia 1983 został wybrany na prowincjała na kapitule prowincjalnej w Krakowie. Początkowo pracował w Szklarskiej Porębie (był tam katechetą). Potem był wikariuszem w Głogówku, Legnicy, Wrocławiu i Wleniu, gdzie prowadził również katechezę. W 1968 został gwardianem i proboszczem w Pieńsku. Od 1974 do 1977 był wikariuszem prowincji krakowskiej franciszkanów, następnie gwardianem w Lwówku Śląskim, a potem wybrano go na prowincjała. Funkcję tę pełnił do 1989, a następne lata działał na terenie Niemiec (Ratingen i Glessen – dzielnicy Bergheim). Rozwijał misje w Ameryce Południowej. Zainicjował działalność Ośrodka św. Maksymiliana w Harmężach.
Przypisy
Kategoria:Polscy franciszkanie (OFM) Kategoria:Ludzie związani z Krakowem Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Zmarli w 1991