Eugen Pauliny (ur. 13 grudnia 1912 w Zwoleniu, zm. 19 maja 1983 w Bratysławie) – słowacki językoznawca, słowacysta. Specjalizował się w historii i dialektologii języka słowackiego.
Był profesorem Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie. Uważany za jedną z czołowych postaci słowackiego językoznawstwa po drugiej wojnie światowej.
Życiorys W latach 1930–1935 studiował język słowacki i łacinę na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Komeńskiego. W 1938 r. uzyskał „mały doktorat” (PhDr.); od 1943 r. docent, od 1945 r. profesor, od 1958 r. doktor nauk.
W latach 1964–1967 był kierownikiem Katedry Języka Słowackiego na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Komeńskiego. W 1968 r. został członkiem korespondentem Słowackiej Akademii Nauk.
Redaktor czasopism naukowych. W latach 1964–1966 był redaktorem naczelnym czasopisma „Jazykovedný časopis”.
Wybrana twórczość Štruktúra slovenského slovesa (1943) Krátka gramatika slovenská (1960, 1980) Fonologický vývin slovenčiny (SAV, Bratislava 1963) Slovenská gramatika, współautorzy: E. Pauliny, J. Ružička, J. Štolc (SPN Bratislava 1968) Dejiny spisovnej slovenčiny I. Od začiatkov až po Ľudovíta Štúra (Bratislava 1971) Slovenská gramatika, współautorzy: E. Pauliny, O. Bachorík (SPN Bratislava, 1981) Dejiny spisovnej slovenčiny od začiatkov po súčasnosť (Veda, Bratislava 1983) OCLC 21685337 Vývin slovenskej deklinácie (1990)
Przypisy
Kategoria:Słowaccy językoznawcy Kategoria:Słowaccy filolodzy Kategoria:Słowaccy dialektolodzy Kategoria:Słowaccy slawiści Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 1983 Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie Kategoria:Ludzie urodzeni w Zwoleniu (Słowacja) Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie