Mecynotarsus – rodzaj chrząszczy z rodziny nakwiatkowatych i podrodziny Notoxinae.
Chrząszcze o stosunkowo smukłym ciele, barwy jasno- do ciemnobrunatnej, niekiedy z metalicznym połyskiem na pokrywach. Krótka głowa ma krótkie skronie, duże, wyłupiaste, kolistego kształtu oczy złożone oraz cienkie, u szczytu niepogrubione czułki o długości większej niż głowa i przedplecze razem wzięte. Przedplecze jest kulistawe z przednim brzegiem przedłużonym ponad głowę w zasłaniający jej większą część róg, na którego powierzchni biegnie para wyraźnie karbowanych listewek. Przed nasadowym przewężeniem przedplecza wyrastają dwie pary skierowanych ku tyłowi szczecinek, a na samym przewężeniu brak przepaski z białych włosków, charakterystycznej dla podobnego rodzaju Notoxus. Pokrywy mają obrys jajowaty lub podługowato-owalny i pozbawione są wcisku za barkami. Przedplecze i pokrywy cechuje jedwabisty połysk, wynikający z gęstego ich porośnięcia delikatnym, przylegającym owłosieniem. Skrzydła tylnej pary mogą być dobrze wykształcone lub zredukowane. Odnóża są smukłe; tylna ich para ma przedostatni człon stóp walcowaty i na szczycie niewcięty.
Rodzaj kosmopolityczny, znany ze wszystkich kontynentów. W Europie Środkowej, w tym w Polsce reprezentuje go tylko M. serricornis.
Takson ten wprowadził w 1848 lub 1849 roku Faustin La Ferté-Sénectère. Obejmuje m.in. następujące gatunki:
Przypisy
Kategoria:Nakwiatkowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1848 roku