Lars-Gunnar Andersson (ur. 9 sierpnia 1949 w Göteborgu) – szwedzki językoznawca. Do jego zainteresowań naukowych należą: gramatyka, semantyka, socjolingwistyka, postawy językowe, dialektologia.
Wykształcenie wyższe zdobył w zakresie językoznawstwa ogólnego, języków nordyckich, historii literatury, filozofii teoretycznej i teorii nauki. W 1975 roku doktoryzował się w dziedzinie językoznawstwa ogólnego.
Profesor języka szwedzkiego na Uniwersytecie w Göteborgu. Uczestniczy w audycji radiowej „Språket” (radio P1). Laureat nagrody Arturpris.
W 1999 roku został wybrany członkiem Królewskiego Towarzystwa Nauk i Sztuk w Göteborgu.
Wybrana twórczość Form and function of subordinate clauses (1975) Semantik (współautorstwo, 1976) Logic in linguistics (współautorstwo, 1979) Sicket mål (współautorstwo, 1986) Mål på hemmaplan (współautorstwo, 1987) Bad language (współautorstwo, 1990) Languages in Botswana (współautorstwo, 1997)
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Göteborgu Kategoria:Szwedzcy językoznawcy Kategoria:Urodzeni w 1949 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Göteborgu