mały|Ppor. lek. Kazimierz Rabski, Poznań 1919 r. mały|Grób rodzinny Kubiców i tablica pamiątkowa Kazimierza Rabskiego w Grodzisku Wielkopolskim Kazimierz Rabski (ur. 21 lutego 1887 w Miłosławiu, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan lekarz pospolitego ruszenia Wojska Polskiego, doktor wszech nauk lekarskich, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Władysława (1852–1921) i Heleny z Hübscherów (1859-1937). Absolwent Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu, ukończył studia medyczne w Lipsku i Monachium. Członek Towarzystwa Tomasza Zana.

W czerwcu 1918 powołany do armii niemieckiej i skierowany jako lekarz wojskowy w Twierdzy Poznań. W listopadzie 1918 trafił do Grodziska Wielkopolskiego, rozpoczął pracę jako lekarz pułkowy. W czerwcu 1919 roku przydzielony został do 1. kompanii sanitarnej, która w składzie Grupy Wielkopolskiej gen. Konarzewskiego trafiła na front galicyjski. Jako lekarz internista pozostawał przy 1. kompanii sanitarnej przez cały okres walk, okresowo pełniąc funkcję lekarza garnizonowego w WasylkowcachRozkaz Dzienny nr 161 z 24 lipca 1919 10. pułku strzelców wielkopolskich (CAW sygn. I 320.68.1.). We wrześniu 1919 roku został oddelegowany czasowo na stanowisko lekarza II baonu 1. pułku strzelców wielkopolskich (późn. 55 pułk piechoty)"Historja 55. Poznańskiego pułku piechoty (1. Pułku Strzel. Wlkp.)", (CAW I 320.55.76), mps, b.d., s. 42. Wraz z pułkiem 8 października 1919 roku wyjechał na front litewsko-białoruski, skąd rozkazem Departamentu Sanitarnego z dniem 6 listopada 1919 roku przydzielono go do I pułku rezerwowego (późn. 155 pułk piechoty)Rozkaz dzienny nr 195 1. Dywizji Strzelców Wielkopolskich z 10.11.1919, (CAW I 313.14/2). Następnie służył w 159 pułku piechoty.

W 1922 został przeniesiony do rezerwy. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto. Posiadał przydział w rezerwie do Kadry Zapasowej 10 Szpitala Okręgowego w Przemyślu.

W 1933 był wiceprezesem Poznańsko-Pomorskiej Izby Lekarskiej.

23 sierpnia 1939 został zmobilizowany i skierowany do Warszawy, gdzie organizował szpital polowy. Ewakuowany na wschód, dostał się po 17 września 1939 do niewoli radzieckiej. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod poz. 2907.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majoraDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Życie prywatne Z pierwszego małżeństwa z Heleną Kowalewicz (zm. 1921), która zmarła przy porodzie, miał córkę Irenę (1921-1996). W 1923 w Grodzisku Wielkopolskim zawarł związek małżeński z nauczycielką Heleną Kubicą, z którą miał dwójkę dzieci, Zdzisława i Wandę. Jego bratem był polityk i powstaniec wielkopolski Zygmunt Rabski. Jego zięciem był Witold Kręglewski, a synową Teresa Rabska. Ma grób symboliczny w grobie rodzinnym na cmentarzu parafialnym w Grodzisku Wielkopolskim (1-1-2).

Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (5 lipca 1939) „za zasługi na polu pracy społecznej i zawodowej”.

Upamiętnienie thumb|150px|Tablica pamiątkowa ofiar zbrodni katyńskiej w Grodzisku Wlkp. Na cmentarzu w Grodzisku Wielkopolskim na grobowcu rodziny żony umieszczono poświęconą mu tablicę pamiątkową. Upamiętniony także na tablicy informacyjnej poświęconej ofiarom zbrodni katyńskiej w rodzinnym mieście. Tablica jest częścią Miejsca Pamięci Zbrodni Katyńskiej w Grodzisku Wlkp., które wybudowano w 2018 we współpracy z Instytutem Pamięci Narodowej.

Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Towarzystwa Tomasza Zana Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Ludzie związani z Grodziskiem Wielkopolskim Kategoria:Kapitanowie lekarze II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Miłosławiu Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Ofiary zbrodni katyńskiej zamordowane w Charkowie Kategoria:Polscy lekarze w kampanii wrześniowej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1940